129 
BESCHRIJVING 
VAN EENIGE 
GE WASSEN, 
mmm GEDD FI eee 
_ 
Een treurig gevoel vervult de ziel van deit 
wandelaar, die in eene dorre woestijn geen 
ftruikje ontmoet, dat zijn oog ten rustpunt kan 
ftrekken, die niets om zich ziet dan een le- 
venloos ruim, door den verren gezigteinder 
omfloten. 
Wie ooit zich in zulk een oord bevond, 
of flechts in den geest zich verplaatst naar 
Afrika's woestijnen, alwaar de brandende ftras 
len der zon, van naakte rotfen teruggekaatst , 
het aardrijk verzengen ; — wie zich daarna terug- 
denkt in onze noordelij ke beemden, en nu hier, 
in deze tropifche luchtftveek de behagelij ie 
vormen van het plantenleven aanfchouwts 
die zal, getroffen van zoo verfchillende eafst 
reelen, ‘gevoelen; dat planten vooral het land- 
fchap bezielen, en door haren cigenaardigen 
tooi op tallooze wijzen fchakeren. | 
Ook Fava kenietieë zich in dit opzigt door 
eene rijke verfcheidenheid. Als een groen 
tapijt fpreidt de vlakte zic» uitvan den oever 
der zee cor aan her gebergte, hetwelk dit eis 
Ï land 
