150 Befchrijving van 
In de Munglietia herkennen wij derhalve eerd 
werbroederend gellacht van de Magnolien met 
de Michelien; volgens de plaatfing, der bloes 
men eene Magnolia, ftemt dezelve nog daare 
Eenboven door “de gedaante der vrucht met de= 
ze overeen; doch daarentegen zijn het een- 
bladige bekleedfel der bloem, het niet zelde 
zaam verfchillend geral der bloembladen , ert. 
de veelzadige zaadhuizen, kenteekens, welke 
haar aan de Afichelia doen gelijken. Indien: 
men den aard van de MManglietia in weie 
ige woorden verkoos op te geven ; zoude ik: 
daartoe de volgende kenmerken voorflaan: 
De MANGLIETIAE, boomgewasfen; van ges 
daante als de MAGNOLIAE, met eene eenbladige 4 
den kelk vervangende vagina, meestal met ne- 
gen bloembladen „ en vele inn den vorm eens pijn 
appels bijeengehoopte zaadhuizen „ welke van 
boven naar beneden ter helfte in twee kleppen 
zich openen, en vele zaden aan korte navel- 
firengen trapsgewijze daan den binnenften hoek 
in zich befloten hebben. 
Margliètia glauca heb ik de op den Salak 
gevondene foort genoemd, om dat de benee 
denzijde der bladen zeegroen iss hebbende ik 
wijders de navolgende bijzonderheden nopens 
dezelve aangeteekend: 
Men vindt de Mangliet meestal op eene 
hoogte van 3ooo tot 4000 voet, waar zij fom= 
wijlen de aanzienlijke hoogte bereikt van 80 
tot 100 voet, en naar evenredigheid dik is. 
De takken zijn uitgefpreid, de jonge rond, ge- 
ringd, voor het overige glad, vruilaruin. van. 
kleur, en overhoeks met gefteelde , uitge- 
breide bladen bezet, Her ringsgewïjze voor- 
kos 
