eenige Gewosfen. Ist 
kömen dertakken mag alleen, even als bij al- 
le andere Magnoliaceen, afgeleid worden van 
de likteekens- der eenbladige, meest lancet- 
vormige, en doorfchijnende (fipulae, die aan 
de overzijde des bladfteels aangehecht, hee 
hog teedere blad omfluiten, en eerst afvallen, 
wanneer dit tegen den prikkel van den damp» 
kring beftand is. De bladftelen zijn & duim 
lang; rond; naar beneden toe dikker, en op 
de ‘bovenzijde tegen de bafis met eenen lang- 
werpigen; eenigzins verhoogden zoom; als een 
overblijffel van het afgevallene nevenblaadje. 
De bladen zijn oblong, aan beide de kanten 
puntig, glad, van boven glanzigs van bene 
den zeegroen en vêrhoogd geïiderd, 6 tot 7 
duim lang, en ox tot 3 broei De bloem- 
ftelen komen tegen het einde der takken ge= 
heel enkel voor, zija rond, glad, eenigzing 
overgebogen, en eenbloemig. “Eene okerkleu- 
fige, ‚ ineengerolde vagina omfluit, behalve eenie 
ge reeds vroeger afvallende bract tege, den nog 
jeugdigen bloemknop. en laat beneden de bloem 
eene kringsgewijze verhoogde ftreep na. De 
bloem is zamengefteld uit negen langwerpige, 
puntige, bleekgeele, iets concave bloembladen „ 
waarvan de drie uitwendige geelachtig groen, 
en ook iets grooter en breeder zijn dan de drie 
van binnen geplaatfte bloembladen. De linie- 
vormige, fijn puntige flamentenftaan in groot 
getal over elkander beneden de germina , en de 
fijne punt fteekt verre boven de aan derzelver 
binnenfte zijde aangehechte, linievormige an- 
thera uit. Eene menigte, vier- of meerhoe- 
kige, zamengedrukte, met witte puntjes overe 
{ooide „ en transverfaal. ingedrukte vrucht- 
- K 4. | be- 
