Enige Gewdsfen 193 
korte, bijna fonde , ongefleufde bladftele ; zij 
gijn lederachrië, eù tot op de middenrib, 
welke op de keerzijde vooruit fteekt; zotider 
merkelijk vooruiekomende aders; de gewone 
lengte van dezelve is 1# duim, en hünhe breedten 
weinig meer dan 14 duit.’ De bijna altijd ges 
vorkte bloermftelen zijn korter dan die der blax 
dêr, eù even als de blocmkroppen roòd- 
bruin, terwijl de geopehde bloemen geelachtig 
Zijn. Bij deze valt verder üiets aanteierken, 
dan dat de rand van den kelk order de corof: 
ja zamnengetrokken iss en dat de büis der cofol/d 
flechts kort, cijlindriek ; en dan de ene zijde 
van een efpleten is, Zijnde de vier korte in= 
ieden niet o: ergebogen, Maar naat de eene 
zijde opwaarts gerigt. De bevruchtende dees 
len zijn donker purperkleurigs de (lamina ftaan 
ín eenen halven cirkel om de draad = vormi= 
gen flylus; Zonder dat beïden boven de infne= 
den van de corolia uitfteken. Het fligma is 
kogel vormis; eh de vrucht obovaat, 
Ík zal dan nog laatftelijk eenige van die 
pPlantfoorten befehrijven ; die, even àls de Loe 
vantheh; op aúdere gewasfen woekeren; en 
mij tot dat eitide flechts tot eenige bepaleng 
die; zoo als ik wefmeen, zich tot dus verre 
tan het botanisch onderzoek onttrokken hebs 
ben. Tot deze behooren dan ook fommige 
Bignonien, en ik merke in het voorbijgaan 
bij dezelve alleen op, dat de botanifche merk= 
teekenen der oriderfcheidenie gezera uit de nae 
tuurlijke familie der Bisnoniaczen ons nog niet 
genoegzaatì bekend zijn; en dat vele forten 
welke tot een en hetzelfde genus worden ges 
rahgfehike, fomwijlen 709 zeer vant elkandet 
IN ‚vels 
