24 



De verschillen ia de getallen der vinstralen , bij Guv. 

 Yal. tusscben Glyph. melas en Glyph. ater opgegeven, wa- 

 ren waarschijnlijk van den minder of meerder geconserveer- 

 den toestand der beschreven exemplaren afhankelijk. Ove- 

 rigens kunnen ook de dunheid en het digt bijeen staan 

 der achterste stralen van de rug- en aarsvinnen het ver- 

 schil in de uitkomsten der telling verklaren. 



De bewering van Cuvier (1. c. p. 354) dat de schub- 

 randen van Glyphisodon melas ongetand zouden zijn , 

 is ongegrond. Door het mikroscoop zijn de talrijke hoe- 

 zeer kleine tandjes van den vrijen schubrand neer duide- 

 lijk te zien. Indien het door Cuvier beweerde waar was , 

 zou deze soort eene merkwaardige uitzondering maken op 

 de geheele familie. 



Kaaktanden , meer dan bij de vorige soorten van die 

 van Glyphisodon bengalensis afwijkende, aan den top niet 

 verdeeld, stomp kegelvormig, in de onderkaak 46 of 48, 

 in de bovenkaak 42 of 44. 



Keelgatsbeenderen ; de bovenste aan beide zijden dub- 

 bel, even als bij de bovenstaande soorten, het onderste 

 evenredig klein , met kegelvormige spitse niet zeer tal- 

 rijke tanden gewapend. 



Linea lateralis ongetakt , onder de voorste stralen 

 van het weekc gedeelte des rugvins eindigende. 



Neusgaten aan beide zijden enkel > rond , open- 

 staande. 



Oog in de bovenste en voorste helft des kops geplaatst, 

 met deszelfs diameter 3§ tot 3| maal in de lengte des kops. 



Borstvin even lang als de kop , breed , van achteren 

 bol, de 2de en 3de stralen de langste. 



Rugvin; de langste doornen 3 maal in de hoogte des 

 ligchaatBs , week gedeelte afgerond. 



Staartvin van achteren slechts zeer weinig uitgesue- 



i 



