10 



meesier, en voerde haar door de lucht heen 

 weg". Djathaijoe, een verbazend groole vo- 

 gel, en een vriend van Dhosoroto, het geschrei 

 van Sinto in de lucht hoorende, snelde ter 

 harer hulp, vocht met Dhosomoeko, doch werd 

 overwonnen , waarop deze met zijnen buit 

 te Ngalengko kwam, en Sinto, die hem ver- 

 achtte, in eenen tuin van zijn paleis plaatste. 



Intusschen kwam Romo terug, met zich ne- 

 mende de kidhang , welke hij doodgeschoten 

 had. Hij trof Laksmono aan, kwam met hem 

 in zijn verblijfplaats terug, waar hij Siwto te 

 vergeefs opzocht, hetgeen hem in eene groote 

 ongerustheid dompelde. Hij strekte zijne na- 

 sporingen verder uit, door bergen en dalen, 

 en ontdekte op zijnen weg den grooten vogel 

 Djathaijoe, wiens eene vlerk door Dhosomoeko 

 was afgehouwen. In de meening, dat deze 

 vogel de schaker van Sinto was, spande Romo 

 zijnen boog, om hem te schieten. Djathaijoe 

 dit ziende, hielp Romo uit zijne dwaling, en 

 verhaalde hem het geheele geval tusschen hem 

 en Dhosomoeko, en hoe hij vruchteloos getracht 

 had, om Sinto uit de handen van haren 

 schaker te redden; naauwelijks had hij dit 

 verhaal geëindigd, of hij stierf, waarop Romo 

 zijn ligchaam verbrandde. 



Romo ging met Laksmono voort; zij troffen 



