18 



dij van Hanomatï was blijven zitten , uitte- 

 trekken; vervolgens brak hij, met Soegriwo en 

 het apenleger, van den berg Malihawan op, 

 om naar Ngalengko te gaan, en bereikte den 

 berg Mahendhro , waar hij zich legerde. 



Dhosomoeko vernam de tijding, dat Romo 

 tegen hem optrok, en op den berg 31a- 

 hendhro gelegerd was. Zijne moeder, die 

 reeds vooruit zag, dat hij tegen de magt 

 van Romo niet bestand 'zou zijn, en den dood 

 vinden, droeg haren jongsten zoon Wibisono 

 op, om bij hem te bewerken, dat hij in 

 der minne Sinto aan Romo terug gaf. Wibisono 

 voldeed aan dit verlangen, doch zonder vrucht; 

 ook de goede raad van Bagawan .Soemali, 

 (grootvader van Dhosomoeko), en die van Koem- 

 bokarno, die het gevoelen van Wibisono 

 toegedaan waren, werkten niets op zijn ver- 

 stokt hart uit. Op het aandringen van Wi- 

 bisouo, om toch den goeden raad op te vol- 

 gen, werd Dhosomoeko zoodanig in toorn ont- 

 stoken, dat hij hem een schop gaf en weg- 

 joeg. — Wibisono, zonder eenig teeken van 

 misnoegen te geven, verwijderde zich van de 

 tegenwoordigheid zijns broeders, en voegde 

 zich met alle zijne strijders bij Romo, door 

 wien hij met beleefdheid werd ontvangen, 

 en met wien hij vriendschap sloot. 



