8 



Ik hoorde toen dat er in de afdeeling Mar os , en wel te Melawa, ook steenkolen wer- 

 den gevonden, en dat deze vermoedelijk van betere kwaliteit waren, dan die van Maros. 

 Ik geloof dit ook. Eensdeels om het gene mij omtrent het uiterlijk aanzien is medegedeeld, 

 en anderdeels op een, op eenen theoretisch en grond gevestigd, vermoeden, dat zij dieper lig- 

 gen, en dan van eene andere formatie moeten zijn als die van Maros. Daar zij echter 

 diep landwaarts in liggen en dus zeer ver over land vervoerd moeten worden, dwars over berg' 

 ruggen, valt er aan eene winstgevende exploitatie niet te denken. 



Mijn ophande zijnde vertrek naar Bima maakte het mij onmogelijk , mij derwaarts te 

 begeven en op de plaats zelve een onderzoek in te stellen. 



Meer waardig een nader onderzoek kan geacht worden, hetgeen ik te Buitenzorg , S Fe- 

 bruari] 1848, aan Zijne Excellentie, den Minister van Staat, Gouverneur Generaal schreef 

 over steenkolen, die aan de rivier Manclar in het land Mandar worden gevonden. — 



Den Sisten Junij scheepte ik mij in aan boord van Z. M. schoener Kameleon , waarmede ik 

 Mdkasser verliet en mijnen togt verder naar Bima voortzette. 



Reeds den S4sten Junij, toen wij bij Tanakeke voor anker lagen, kreeg ik weer aanval- 

 len van koorts. 



Den 28sten kwamen wij voor Bontliain, en den 29sten maakte ik mij ten nutte, om 

 eenige kleine togten in de nabijheid te doen. 



Het speet mij zeer, dat ik de schoone en vruchtbare piek van Bontliain, daar Loempoe- 

 Batang genaamd, niet kon beklimmen. Het gebergte komt mij voor, in vruchtbaarheid 

 van den grond en in kracht van vegetatie met de vruchtbaarste bergen van Java te kunnen 

 wedijveren. 



Ik had daarom des te liever de beklimming ondernomen, eensdeels om de localiteit in 

 oogenschouw te nemen, waar de inboorlingen koffij en Europesche groenten bouwen, maar 

 anderdeels ook, omdat voorgegeven wordt dat niet alleen deze berg nooit door een' Eu- 

 ropeaan beklommen is, maar zelfs dat hij niet te beklimmen is, ten minste niet tot aan 

 den top, 



James Brooke geeft echter op, dat hij den berg werkelijk heeft beklommen. 



Hij, die zijne reisbeschrijving leest, (zie de Hollandsche vertaling van zijn werk l ste deel 

 6 dB hoofdstuk, pag. 12S-187,) zal naauwelijks aan de waarheid van zijn verhaal kunnen 

 twijfelen, ofschoon vele namen, naar echt-Engelsche gewoonte, zoo slecht geschreven zijn 

 dat men ze haast niet kan herkennen. 



Voor de Botanisten moeten zeker de hoogere streken van dit gebergte eenen grooten voor- 

 raad van nieuwere vormen opleveren. 



Te Bontliain bleven wij slechts één' dag, zoodat er aan het beklimmen van den berg 

 niet gedacht kon worden. 



§ 2. Het eiland Saleijer. 



Den 30" ten Junij verlieten wij de reede van Bontliain, en kwamen den l stcn Julij op die van 

 Boeloekomba ten anker, zonder ons aan den wal te begeven, en waven den 2 den Julij voor 

 de hoofdplaats van het eiland Saleijer. 



