Ons schip bleef hier twee dagen. Ik begaf mij dadelijk aan land, om van het korte op- 

 onthoud het meest mogelijke voordeel te kunnen trekken. 



Daar, voor zooveel mij bekend is , nog geen natuuronderzoeker op Saleijer geweest of ten 

 minste iets daarover in het licht gegeven is, en er toch nooit expresselijk en dusdanig persoon 

 derwaarts zal worden gezonden, zal men het mij wel niet ten kwade duiden, dat ik mijne 

 opmerkingen over dit eiland hier mededeel, ten einde in het vervolg van mijn berigt niet 

 meer op dit punt terug te komen. 



Het eiland Saleijer beslaat eene lengte van ± 10 Duitsche mijlen op eene breedte van hoogstens 

 2 géographische mijlen, zoodat de vlakke inhoud naauwelijks meer dan IS a géographische 

 mijlen kan bedragen. De lengte -uitgebreidheid gaat van het zuiden naar het noorden. 

 Het eiland bestaat uit twee evenwijdig met elkander loopende bergketenen over de lengte 

 van het eiland. 



De westelijke keten bestaat uit jongeren grofkalk, — de oostelijke is eene andere vulkanische rei. 



Gene schijnt eene voortzetting te wezen van dezelfde formatie, als het zuidelijk-gedeelte 

 van Celebes, en wel van het voorgebergte Lassoa, dat juist tegenover den noordelijken hoek 

 van Saleijer gelegen is, en waarmede men de sporen van zamenhang nog duidelijk op de 

 tusschen-liggende eilanden herkennen kan. 



De oostelijke rei daarentegen schijnt eene verheffing in de lengte aan te duiden, die van 

 de nabijzijnde piek van Bonthain is uitgegaan, en zich waarschijnlijk te gelijker tijd met 

 haar verheven heeft. 



De hellingen van beide bergen zijn aan de westelijke zijde veel steiler, dan aan de ooste- 

 lijke zijde; ja, de oostelijke berghelling loopt op de meeste plaatsen zoo steil naar de zee af, 

 dat aan de bebouwing daarvan niet valt te denken. 



De westelijke rei wordt door vele diepe kloven dwars doorsneden, waarvan de wanden 

 bijna loodregt oploopen en waardoor de beken uit het binnenland naar de zee vloeijen. 



Dit voorland levert uit zee gezien een schoon gezigt op; bijna overal zijnde bosschen uit- 

 geroeid en vervangen door aanplantingen van berg-rijst , djagon , mostaard, tabak, katoen enz. 

 waarvan het verschillende groen zich boven het vlak der kokos-bosschen verheft, en deze be- 

 vallig scheidt van het donker-blaauw der oostelijke bergen. 



Den l slen Julij bezocht ik deze bergen. 



Van de hoofdplaats uitgaande doorkruiste ik eerst eene der vermelde kloven langs eene 

 heldere beek. 



Aan de andere zijde kwam ik op vulkanischen bodem en klom langs eene der dwars- 

 ribbcn , die de vulkanische formatie hier zoo spoedig verraden, naar boven, nu eens door 

 bebouwd land, dan eens door struiken en bosschen gaande. 



Tot aan den hoogsten top vindt men hier groote dorpen, daar enkele landelijke hutten 

 verstrooid liggen. 



De hoogste kampong , die wij voorbijkwamen, wordt Lassesser genoemd. 



Dds voormiddags ten half elf uur bevond ik mij op den top van den berg Haroe of 

 Harroe (waarschij olijk met het Bimane.sche of Boeginesche woord aroe (hoog) verwant,) en gaven 

 mijne barometer-observatien 1902 Rijnlandsche voeten. Ik kon bijna het geheele eiland over- 

 zien, en ver beneden mij de zee. Met helder weder moet men van hier het eiland Boeion 



23 ste deel. 18S0. 2. 



