16 



De menschen, die wij op Barie bij elkander vonden , maakfcn in het geheel geen en gün- 

 stigen indruk op ons. 



Zij zagen er morsig en Iraag uit, en waren in den hoogsten graad vuil, bijna allen naakt , 

 en leden zeer veel van huidziekten. 



Omtrent de taal, zeden en gewoonten kon er natuurlijk gedurende zulk een kort verblijf 

 niets vernomen worden; wij hoorden alleen, dat de menschen in de binnenlanden geweren 

 hadden, waarmede zij zeer goed wisten ora te gaan, hetwelk echter nog niet bewijst, dat zij 

 ook kanonnen afsteken, en veel minder dat ze die goed bedienen kunnen. 



De menschen te Barie dragen nog meest allen lang haar, even als de inboorlingen der wes- 

 telijke eilanden. Bij eenigen nogtans kan men een overgang tot kroeshaar bespeuren, de- 

 wijl zij het reeds wat korter en meer gek roest, — ik zou haast zeggen: gekruld, — dragen. Ik 

 kan buitendien uit eigene ondervinding niet zeggen, of zich op Floris — zoo als vroeger voor- 

 gegeven werd, — de ware Papoea's ophouden of niet. 



Eerst op Bima hoorde ik van eenen Chinees, die voor den sultan de opiumpacht op Manga- 

 reij nagaat, dat er te Badjo, eene kleine dagreize naar de binnenlanden van Barie, een vijver 

 van warm of bijna kokend water wordt gevonden, waarop eene bruine, breiachlige massa 

 drijft, die, aan de vrije lucht blootgesteld wordende, verhardt. Dit moet dus asphalt zijn. De 

 Chinees moet zelf in die streek en op die plaats geweest zijn, en 60 katties van die stof naar 

 Makassar medegenomen hebben, waar het gesmolten en tot het teren der praauwen kon ge- 

 bruikt worden. Deze omstandigheid kan misschien een nader onderzoek waardig geacht 

 worden. 



Nadat onze matrozen een' geheelen dag te vergeefs naar visch en oesters gezocht hadden in 

 eene baai, waar sloepen vol met visch en oesters te krijgen zijn, — gingen wij allen op den 

 avond van den ISde Julij aan boord, en verlieten den volgenden dag vroegtijdig de baai van 

 Barie. 



Nog eens hadden wij met tegenwinden te kampen, d. i., met westen-winden in de oost- 

 mousson. 



Den 16den zeilden wij eerst voorbij het eiland Goenoeng-Apie. Dit eiland behoort ontegen- 

 zeggelijk onder het gebied van Bima. De berg rijst onmiddellijk uit de zee op, en vormt twee 

 toppen, eenen noordelijken en eenen zuidelijken top. 



De laatste is zeer steil, met diepe kloven doorsneden, en overigens met bosch begroeid, — zoo- 

 dat het schijnt, dat hier sints lang niet meer gewerkt is. De zuidelijke kruin, met een' kra- 

 ter op de spits, bezit nog geheel hare kegelvormige gedaante, en is van boven af tot aan het 

 strand met zand en zwarte s( eenen bedekt. 



Hij is, volgens den Heer Melvill van C/vrnbee, 7128 rijnl. voeten hoog. Op dit oogenblik was 

 deze vuurpoel niet in werking. Van tijd tot tijd hoort men het echter in den berg donderen, 

 en, wanneer er aardbevingen op Bima worden gevoeld, neemt men aan dat zij van den Goc- 

 noeng-Apie uitgaan. 



Vroeger werd dit eiland bewoond, ofschoon in de goede mousson noch beken noch bronnen 

 ecnig water geven, en in den regentijd alleen na hevige stortregens. In weerwil hiervan is er 

 het gcheelc jaar door water in overvloed te krijgen. Wanneer men namelijk aan iiet strand 

 gaten graaft, vullen zij zich dadelijk met het heerlijkste drinkwater. Eenige dorpen werden 



