38 



Joofelijke menigte paarden en buffels was. Eerst tegen zonsondergang kwamen wij in het 

 groote dorp Wiera, waar ik ook slechts één' nacht vertoefde. 



Den 22sten trokken wij eerst opwaarts door een dal, en toen over den steilen berg Tje- 

 woe , een' hoogen bergrug, die een gedeelte uitmaakt van het gebergte Maria en zich tot 

 aan de zee uitstrekt. Aan gene zijde daalden wij af in het bekoorlijk diep dal van Ralea , 

 hetwelk de twee bergen Mongo Lewi en Maria, dezen ten oosten, genen ten westen, van 

 elkander scheidt. Bijna altijd trokken wij berg op en berg af, gaande over lange en steile 

 bergruggen , die tot in de verte met djaltie-hout begroeid zijn. Toen wij den hoogen 

 bergrug van Lola overgetrokken waren, kwamen wij in een zij-dal van het groote dal van Bi- 

 ma , waar wij des avonds om vijf uur weder aankwamen. Eenige der kampongshoofden , 

 welke mij zoo slecht ontvangen en behandeld hadden, trof ik den bden te Bima aan, 

 waar zij door den Sultan beboet werden, en naderhand mij om vergiffenis moesten komen 

 vragen voor hun onheusch gedrag. 



Ik maakte mij gereed voor eenen togt, en wel naar het bergland van Dompo , ten "W. van 

 de baai van Bima. Nog nooit had een Europeaan , noch een gezaghebber van Bima , 

 noch zelfs een burger van Bima , het gewaagd om dit gedeelte van het land te bezoeken. 

 Men verhaalde elkander de zonderlingste dingen van het land en zijne bewoners, maar voor- 

 namelijk van de daar aanwezige en den Europeaan vijandig - gezinde bergduivels. Men re- 

 kende mij stellig voor verloren; wanneer ik, zoo als men zeide, het waagde om er heen te 

 gaan, zou ik daar reeds door de bergduivels omgebragt worden, of terugkomen en dan na- 

 derhand toch sterven. Met moeite kon ik onder de burgers een' derden begeleider vinden , 

 omdat de tweede ten gevolge der driedaagsche reis naar Sapie en Wiera ook ernstig ziek lag. 



Den 7den October scheepte ik mij in mijne praauw in naar Belo , ten Z. van Bima , van 

 waar ik naar Tenteh reed. Tk werd hier ditmaal zeer goed onthaald, doch vertoefde niet 

 lang, maar reed na het ontbijt tot aan den Z. voet van het gebergte Prewa , welks helling 

 wij eenige honderd voeten beklommen, en eindelijk door de bedding eener beek voortdron- 

 gen tot aan de plaats, waar de reeds vroeger vermelde erts gevonden wordt. Ik herkende de 

 naakte, rotsachtige plaats dadelijk voor een' uitgebranden solfatara, waarvoor niet alleen pleit 

 het oppervlakkig uiterlijk, maar ook de aanwezige zuivere zwavelkorst, de opgeloste aluin- 

 kleurige trachiet , en eindelijk eene bron, waaruit dropsgewijze mineraalwater lekt. De erts 

 nu is, volgens de onderzoekingen van den heer Maier te Batavia, zwavel-ijzcr. Het komt 

 vóór in zeer dunne lagen, vermengd met en verspreid in eene breiachtige trachiet-oplossing. 

 Ik vond maar twee lagen van een' vinger dikte. Deze ijzer-erts is stellig van eene betrek- 

 kelijk zeer nieuwe formatie, die in de laatste periode van de werking van den solfatara van 

 den Prewa nedergeploft is. Waarschijnlijk is de hoeveelheid ijzer in de zwavelkies een ge- 

 deelte van den trachiet geweest, die zich met de zwavel van de uitstroomende gas, gedurende 

 de oplossing , verbonden heeft en als zwavelkies neêrgeploft is. 



Ik bleef niet lang bij den solfatara, maar ging nog naar Silah , waar ik des avonds zeer 

 laat aankwam. 



Den ftsten klom ik in het gebergte tot aan het hooggelegen bergdorp Padjo, aan den 

 voet van den berg van dien naam, waarvan de zuid-oostelijke kruin Aroe Hassa genaamd 

 wordt. 



