62 



Ia het oostelijk gedeelte van het land verheft zich een andere hooge bergrug, die in 

 eenen dubbelden boog van het N. W. naar het Z. O. loopt. De Noordelijke hoogste punt 

 is Doro Tong o , waarnaar somtijds de geheele bergketen Dongo of het bergland van Tongo 

 genaamd wordt. De middelste en hoogste top heet D. Samhorie. De oostelijke aan de straat van 

 Sapie heet D. 3Iassa. Ten Oosten van dit gebergte loopt een breede bergrug, die uit 

 vele lage afgeronde en onvruchtbare heuvelen bestaat, van het gebergte ten N. tot aan de baai 

 van Sapie en evenwijdig met de zoo even beschreven bergketen van Tongo loopende. Dit 

 heuvel-land heet aan den westkant G. Wabo. 



Het oostelijk gedeelte van het eiland eindelijk wordt door het gebergte Lamhoe ingenomen, 

 dat van het W. naar het O. tot aan T. Djatie loopt. De G. Lamboe is een afgeknotte 

 kegelvormige berg, met niet zeer steile afbellingen, waartegen eenige geisoleerde, steileen ke- 

 gelvormige heuvelen aanleunen. Ik schat hem op -4300 voeten hoogte. Hij moet ook een 

 uitgebrande vulkaan zijn, en ieder heuvel een van zijne zij-openingen. 



Er blijft ons nu over, de noordelijke bergketenen van het oostelijk gedeelte des eilands 

 door te gaan. 



Ten eerste hebben wij van het W. af den Tambora in het gebergte van Sangar. 



Ik zal de beschrijving eerst later laten volgen, door alles over deze keten en hare bergen 

 in één hoofdstuk te verzamelen. 



Verder naar het oosten in het rijk van Dompo komen de bergen van het landschap Sne- 

 ho , met den hoogsten top D. S?iahie, Zij zijn door de menschen verlaten, in weerwil dat 

 zij vruchtbaar en voor bebouwing tot aan den hoogsten top (van SOOO vt.) geschikt schijnen te 

 zijn. Zij zijn door den Doro Sirih met het gebergte in het Z. verbonden. 



Verder ten oosten volgt het gebergte van het landschap Kilo, met den hoogsten top D. 

 Dende. Het heeft veel overeenkomst met de voorgaande bergen, maar is hooger (misschien 

 •4000 voeten). Eindelijk vindt men in het W. van de baai van Bima het gebergte van 

 Dongo Pacljo, op Bima eenvoudig maar Dongo (d. i. het bergland) genaamd. Even als de 

 twee voorgaande, is het van vulkanischen aard. Het W. lij ke en hoogste gedeelte vormt den 

 eigenlijken berg van Pacljo. Het is een berg van kegelvormige gedaante, met twee toppen, 

 waartusschen een zadel is, waarom hij door de zeelieden ook Zadelberg genoemd wordt. De 

 noordwestelijke top heet D. Dindi , — de zuidoostelijke Aroe Ilassa. Dezen laatste heb ik, van 

 het dorp Padjo uitgaande, op den 8 en 9 September beklommen. Vroeger heeft dit niemand, 

 zelfs geen inboorling gedaan. De hoogste top is rijk met bosch begroeid, voornamelijk met 

 Freijcinetia's en Gleichenia's. Geheel bovenop vormt de berg eenen rug , veel op een dak 

 gelijkende, waarvan de oostkant bijna 2000 voeten lijnrcgt naar beneden loopt, Ik mat de 

 hoogte door kokend water, en berekende ze op S'340 voeten. De D. Dindi is iets lager. Te- 

 gen den D. Padjo leunt de rug van den Wóó Saheh ten zuiden aan. 



Het oostelijk gedeelte van dit bergland bestaat uit eene hooge en lange bergketen 

 met vele steile spitsen en kruinen. Zij loopt van het noorden naar het zuiden langs de 

 westkust van Bima, en omgeeft den Aroe ILassa in eenen grooten boog. Aan de binnen- 

 zijde, naar den laalsten toegekeerd, zijn de wanden zeer steil. Naar buiten loopen zij zacht 

 naar de baai af, door diepe kloven doorsneden, waartusschen even zoo vele meest zeer 

 scherpe bergruggen met bijna loodregte wanden. 



