III. HOOFDSTUK. 



wa&mwm c^eiïieeijTE,, 



Geschiedenis van het lasd. 



Van de overoude geschiedenis van het land is ons zoo goed als niets bekend. Vanwaar 

 de oorspronkelijke inwoners gekomen zijn , — vanwaar hunne beschaving is , — wanneer en van 

 waar hun vroeger schrift is en hoe het verloren is gegaan, melden geene mondelinge en 

 nog minder schriftelijke documenten , die overgebleven zouden zijn om ons hieromtrent eenig- 

 zins in te lichten. 



Echter heeft de Radja bitjara eene geschiedenis van het land voor mij laten schrijven , die 

 op het eerste gezigt nog al omvattend schijnt. Het is mij onmogelijk geweest, welke 

 moeite ik mij ook gegeven heb, er eene vertaling van te krijgen. Het afschrift in Itali- 

 aansche karakters is zoo verward en slecht, dat het mij niet veel of niets geholpen heeft 

 om het te verstaan, zoodat ik dit stuk voor het oogenblik ongebruikt moet laten liggen. 

 Misschien dat ik later in de gelegenheid kom, om het te leeren verstaan en op den in- 

 houd terug te komen, hetwelk echter voor de praktische waarde van mijn verslag misschien 

 niet bijzonder belangrijk is. 



De geschiedenis van Bima loopt namelijk niet tot op den werkel ijken historischen tijd, 

 maar beweegt zich alleen in eenen fabelachtigen tijd, en vermengt overleveringen, uit de meest 

 verschillende tijdperken en uit geheel verschillende bronnen geput, op eene wonderlijke 

 wijze door elkaar. De naam van Adam en dergelijke verraden duidelijk overleveringen van 

 Mahomedaanschen oorsprong, terwijl die van Ardjoena, Bima, Indra, Batara enz. Hindoe- 

 schen of onmiddellijken Javaanschen oorsprong verraden. 



Onder het volk bestaat er eene legende, dat de koningen afstammen van eene groote slang, 

 die door eenen deioa bevrucht geworden is, en op Nissa Satonda eijeren leide. uit welke 

 de koningen van Bima voortkwamen. 



