156 



vrees bevangen en vertrouwden naauwelijks hunne zinnen; zij waagden zich haast niet 

 voor- of achteruit, en smeekten mij dat ik toch de berggeesten niet zou opwekken en uit- 

 roepen. Het gezigt was werkelijk indrukwekkend. 



Naar buiten was er echter niet veel te zien. Overal hingen wolken om de helling van 

 den berg, en daar, waar zij het gezigt niet benamen, was alles zoo onduidelijk en zoo in 

 graauw gehuld, dat men naauwclijks de zee van het land kon onderscheiden. Naar binnen 

 was het gezigt echter grootsch en ontzagwekkend. Wij hadden een' langwerpig ronden kra- 

 ter voor ons van c.c. één uur in diameter, en omstreeks 1700 voeten diep. Alle wanden lie- 

 pen loodregt tot op den bodem, waar zij in een' zacht-afgeronden ketel zamenvielen. De 

 bovenste rand had overal haast dezelfde hoogte; alleen in het Z. 8S° W. en in het N. 82,° 

 W. waren twee punten iets hooger. De rand was overal scherp afgesneden even als een 

 mes; slechts op de plaats, waar wij stonden, was eene kleine vlakte. Voor zoover men 

 kon nagaan, waren de lagen, die de wanden vormden, niet dik, en bestonden zij uit 

 los*se vulkanische stoffen doch niet uit oorspronkelijke rots. In N. -4S W. schijnt de wand 

 doorgebroken te zijn en er eene kloof naar buiten te gaan. Op den bodem ligt eindelijk 

 een klein langwerpig meer in het midden des ketels. Zijne lengte loopt van het Z. naar 

 het N., terwijl de krater iets langer is van het O. naar het W. Het water van het meer 

 is geelachtig — groen en waarschijnlijk koud. Rondom zijn er nog eenige openingen, waaruit 

 gas stroomt, en aan welker mondingen zich zwavel-kristallen vastgehecht hadden. Aan eene 

 afdaling was niet te denken, even zoo min als bij den Piaun , welks krater met dien van 

 den lamhora de meeste overeenkomst in vorm, grootte en diepte heeft. 



Waarschijnlijk heeft de berg twee gelijkvormige kraters, ofschoon ik er slechts één' 

 zag. Ik besluit hiertoe, omdat de berg twee toppen had; omdat men in het Noorden en 

 Zuiden tegenwoordig nog hunne overblijfselen kan zien, door een' bergzadel vereenigd ; 

 en eindelijk, omdat de Oostelijke krater geene genoegzame uitgebreidheid heeft om den 

 geheelen bergtop intenemen. Ik heb dus op mijne kaart twee kraters aangegeven. Het 

 gedeelte van den berg, waarop wij stonden, wordt door het volk van Sangar: G. 

 Friding genaamd. 



Het water kookte- bij 19;5,S F., hetwelk naar de formule van Forbes eene hoogte geeft 

 van 8780 voeten Rijnl. De heer Melvill van GARNBéE geeft voor de hoogte aan 8747 Rijnl. 

 voeten; resultaten, die zeer goed overeenstemmen, te meer omdat de heer Melvill mis- 

 schien niet juist dezelfde punt gemeten heeft, waarop ik mij bevond. Ik liet dadelijk , 

 toen ik op den top kwam, de Hollandsche vlag hijschen. De man, die ze vasthield, beef- 

 de over het geheele ligchaam; hij zeide » van de koude." Later bekende hij echter, dat liet 

 uit vrees was geweest. Ik kookte water om de hoogte te meten. In het vuur verbrandde 

 ik een weinig benzoïn-harst , hetwelk de lieden geruststelde nopens de gevolgen van on- 

 zen togt. Zij konden zich niet genoeg verwonderen, dat ik vooruit het bestaan van een 

 meer binnen in den berg had kunnen weten. Verklaringen omtrent de natuurlijke tocdragt 

 der zaak vonden bij hen geen' ingang. Ik opende nu een flesch port-wijn en dronk met 

 hen op de gezondheid van den Gouverneur-Generaal van Nederïandsch Indie, — vervolgens op 

 de gezondheid van hunnen radja en op den herbloei van zijn rijk. In de flesch liet 

 ik onze namen en den datum der beslijging achter. Er waren, behalve mijn' persoon, de 



