10 



komt te Batavia meer voor dan de overige drie Bataviasclie soorten. De bewering van 

 Blogh is zeer juist , dat zijne Chaet. collare reeds door Seba. is afgebeeld, terwijl de mee- 

 n ing van Cuvina Valenciennes ongegrond is, dat Chaet. collare welligt dezelfde soort is als 

 Chaet. Sebae. 



Van Chelraon longirostris ontving ik een gedroogd specimen van Banda-Neira van den heer 

 officier van gezondheid H. M. Brandes. 



Alle overige hieronder beschreven soorten leven in de reede van Batavia, voornamelijk bij 

 de koraal-eilandjes, welke deze reede beschermen. 



De soorten van Platax in de groote Histoire naturelle des Poissons zijn onvolledig bepaald. 

 Daarin is te veel gevvigt gehecht aan de gedaante en lengte der rug- en aarsvinnen. Die 

 gedaante en lengte kunnen echter niet dienen tot bepaling der species, omdat, zij, altans 

 bij h mijner species, zeer aanmerkelijk verschillen naar den leeftijd des diers, zoodanig zelfs, 

 dat deze vinnen, waar zij bij jonge specimina tot ver achter de staartvin verlengd zijn, 

 bij de oude individu's kort en stomp en zelfs stomp afgerond worden. De bewijzen hiervan 

 kan ik leveren door de rijen specimina van verschillende grootte, welke ik van Platax Blo- 

 chii, Platax teira, Platax batavianus en Platax ga m pret be/.it. Wanneer men de lengte 

 en gedaante der rug- en aarsvinnen als soortkenmerken wilde bezigen , zou men van eene 

 enkele species verscheidene kunnen maken. Het is dan ook niet te betwijfelen dat in de His- 

 toire naturelle des Poissons enkele species van Platax dubheld voorkomen. Standvastiger dan 

 de lengte der vinnen zijn bij Platax de evenredigheden der hoogte en lengte des ligchaams 

 en de vorm van het profiel, waarom ik deze soort van kenmerken bij geene mijner diagno- 

 sen weggelaten heb. Onder de diagnosen mijner species heb ik de synonymen laten volgen, 

 voor zoo verre ik ze met eenige zekerheid vermeende te mogen opstellen. Ik zie niet in, 

 waarom RÜppjell zijne Platax albipunctatus als jongere van Platax Blochii beschouwt. Bij de 

 kleinste specimina dezer soort, in mijn bezit, zie ik van die witte vlekjes niets, terwijl 

 de rug- en aarsvinnen er zeer verlengd zijn. 



Hoezeer hieronder slechts 3 nieuwe species zijn beschreven, geloof ik, dat de diagnosen 

 der overige soorten niet overbodig zijn, vermits velen der bestaande in meerdere of mindere 

 mate onnaauvvkeurig zijn. — Tot juist begrip der in de diagnosen vermelde afmetingen zij 

 aangestipt , dat bedoeld wordt met : 



diameter dorso-ventralis, de afstand van den wortel des eersten rugdoorns tot aan den 



wortel des buikvindoorns. 



linea rostro-dorsalis , het profiel van den bek lot aan den wortel des eersten rugdoorns. 



linea rostro -centralis , het profiel van den bek tot aan den wortel des buikvindoorns. 



linea dorso - rostro -ventralis , het profiel gelegen voor den wortel des eersten rugdoorns en 



van den buikvindoorn. 



De lengte-opgaven der specimina van mijn kabinet hebben betrekking tot de grootste, 

 welke ik bezit. Enkele species worden echter aanmerkelijk grooter, zooals Drepane longima- 

 na CV., welke wel eene lengte bereikt van meer dan 4'ó0 millimeters, even als Holacanlhus 

 sexstiiatus K. v. H., terwijl ook Holacanthus annularis Lacép. en Platax Blochii CV. aanmeiv 

 keiijk grooter worden dan de gi'oolste exemplaren mijner verzameling. 



