Ten opzigte van Rhynchobdella moet ik aanteekenen, dat door Cuvier Valenciennes onder 

 de kenmerken van dit geslacht ten onregte opgegeven is het niet met elkander vereenigd 

 zijn der rug, staart en aarsvinnen. Bij mijn grootste exemplaar van Rhynchobdella zijn 

 echter die vinnen zoodanig vergroeid, dat de staar tvin niet van de rug- en aarsvinnen te 

 onderkennen is. Dit exemplaar is 280 millimeters lang. Bij alle de jongere exemplaren 

 zijn deze drie vinnen geïsoleerd. Soms blijft de staartvin bij Rhynchobdella ocellata in ont- 

 wikkeling terug. Bij een mijner specimina heeft zij naauwelijks het zesde van de lengte 

 van den kop, terwijl zij bij de meeste overige exemplaren slechts 2'/ 2 maal gaat in de 

 lengte van den kop. Overigens gelijken alle mijne specimina zoo zeer op elkander, dat zij 

 blijkbaar tot dezelfde soort behooren. Bij mijne kleinste individu's ziet men geelachtige 

 dwarsche banden over het ligchaam. De oogachtige rugvin vlekken zijn hier ook het fraai- 

 ste. Het aantal vinstralen, hoezeer bij verschillende individu's verschillend, is niet afhan- 

 kelijk van hunnen leeftijd. 



