5 



bij Grawfurd juist de palatale neusklank (nj) is, schijnt bij ons te ontbreken, maar wij heb- 

 ben een onduidelijk puntje boven het volgende jo , dat waarschijnlijk foutief geplaatst is en 

 boven de sjd behoort, zijnde dun de neusklank, wel is waar minder juist, door Anocswara 

 (Tjefjak) daargesteld. 



6). Jo heeft de ö naar de wijze der taling -taroeng. 



7). Tusschen Mahd en sramanah, die één woord vormen, is eene lacune, waarin het 

 schijnt, dat de afschrijver de volgende s begonnen maar niet voleindigd heeft, dewijl 

 hij bij het nazien van zijn origineel vond, dat hij den eersten neerhaal des letters foutief 

 nagemaakt had. Bij Grawfurd is geene lacune. 



8). Tathagato is bij Grawfurd met eene eigenaardige ga geschreven. Verder zijn 



9) en 10) jo nirodha onjuist verbonden, en de ro van een' overtolligen neerhaal van 

 voren voorzien. 



Deze inscriptie was, behalve dat zij op het beeld slecht gegraveerd is, door den ouder- 

 derdom, en daardoor dat zij welligt lang onder den grond bedolven was, schier onleesbaar. 

 Eenige chemische middelen, gebezigd door den heer Kösia, hebben haar zoo doen verschij- 

 nen, als zij thans zeer naauwkeurig door hem gelilhographeerd is. 



Om den vorm der karakters gelooven wij ze in den tijd van tusschen 900 en 1100 na 

 Chr. te moeten plaatsen; zekerder nog is die van Grawfurd van dien ouderdom, komen- 

 de de karakters op zijne plaat 31 met die in het Journal of the Asialic Society of Bengal, 

 Vol. VII, Part II, Plate XXXIÏI ( Inscription on a copperplate grant from Gumsar) bijna 

 geheel overeen. Deze platen nu worden door J. Prinsep verklaard gelijk te staan aan het 

 alphabet van Bengalen (of Gattra) van de Xde eeuw. Een voorbeeld van dit Bengali-schrift 

 zelf is mij niet ter hand gekomen, zijnde de declen van het Journal in de boekerij van het 

 Bat. Genootschap niet compleet. Onze inscriptie is, zoo als de voorgaande opmerkingen schijnen 

 aan te toonen, door een' onkundigen afschrijver van een ander beeld overgeschreven; zij kan 

 wel iets jonger zijn dan die bij Grawfurd, ouder echter dan onze inscriptie No. 2. 



In »lhe Journal of the Society of Bengal, Vol. X, Part I, page 9o" vinden wij de- 

 zelfde geloofsbelijdenis, maar, naar het ons toeschijnt, op sommige plaatsen niet naauwkeurig 

 in Dewanagari overgeschreven, en nog minder naauwkeurig vertaald. Het origineel was op 

 een kopcrplaat , gevonden in de Topen van Kanari en in het Lat-karakter, waarvan wij 

 pas gewaagd hebben ; de taal is Pali , en het luidt : 



Ye dhaurmd (lees : dharmd) hetuprahhavd 



tesham hetu Tathugatd suwacha (?) Teslidncha (sic) 



yo nirodha evam Vddi (?) Mahd Suwanna. 



Dit wordt overgeschreven door Dr. J. Bird in het volgende Sanskrit : 



Ye dharma (moest zijn dharmd) hctuprabhaiods teshdm hetus (moest zijn hetum) 

 Talhdgatah : suv&cha (? moest zijn Tathdgata uvdtja, zijnde sümlja eene ongehoorde 

 contractie, en het woord sa buitendien niet mogelijk, als de Nominatief Tathdgatah voor- 

 aangaat) teshdm (hier is het noodzakelijke tja, en, dat zich in het Pali bevindt, door 

 den overschrijver uitgelaten) nirodha evam vMi Mahd - Süwarna, 



