Wij hebben deze aantcekeningen overgenomen, om hen, die beelden, munten of an- 

 dere voorwerpen der Javaansche oudheid, vooral ook zulke die eenig schrift ver- 

 toonen, mogten vinden of verwerven, op de waarde van naauwkeurige nasporingen over 

 den oorsprong van zulke voorwerpen, vooral van eene beschrijving van het terrein waar 

 ze gevonden of opgedolven zijn, opmerkzaam te maken, — zijnde het tot nu toe een der 

 groolste hinderpalen bij de ' studie der Javaansche oudheden, dat men niet weet, onder 

 welke omstandigheden ze gevonden zijn, hoe het terrein rondom dezelve in een oudheidkundig 

 opzigt gesteld is, en welke veranderingen de natuur mogelijk daarin veroorzaakt heeft. 



Zou men toch op geheel Java geene graven, geene op de Topen (Sthüpas) van Indië 

 en Afghanistan gelijkende overblijfselen der Boeddhistische eeredienst vinden ? Zouden er niet nog 

 onderaardsche gehouwen of werken van bestaan? Tot nu toe kennen wij voornamelijk maar 

 Boro Boedo , maar dit reusachtige werk duidt op de magt van de Boeddhisten van Ja- 

 va, die dan zeker ook andere, en met de Indische overeenstemmende, bouwvallen moeten 

 achtergelaten hebben ! Het is hier niet de plaats andere Boeddhistische overblijfselen (b. v. 

 Moendoet) op te noemen. 



Ten aanzien van ons Boeddha-beeld met inscriptie kunnen wij slechts het Laconisch topo- 

 graphisch berigt mededeelen, dat het bij Ampel in de residentie Soerakarta gevonden is. 



Daar wij de alphabeten der oude vormen van Sanskrit-schrift, uitgegeven door J. Prinsep, 

 niet bezitten, zal het niet overbodig zijn hier nog op een Boeddha-beeld opmerkzaam te 

 maken, waarop onze inscriptie geheel teruggevonden wordt, en waarop ook dezelfde vormen van 

 karakters, als bij Crawfurd en op ons Boeddha-beeld, verschijnen. Men vindt het beeld en inscrip- 

 tie in het » Journal of Bengal" van Februarij 1847; de inscriptie luidt : 



Om ye dharmd hetoeprahhawd hetoem tesjdrn Tathdgato hj - avadaia (door de uit- 

 gevers als avadan gelezen, maar volgens de lithographie is hier de t zeker, en wij lezen 

 dus hier den medialen vorm, die aan ons avadat beantwoordt;) iesjdn tja yo nirodha e- 

 vam vddi Mahas'ramariah. 



Met uitzondering van de vooraanstaande heilige syllabe om, en het twijfelachtige ava- 

 data (of avadan) is er in deze inscriptie geene afwijking, noch in de opeenvolging der woorden , 

 noch in den vorm der karakters. 



Deze inscriptie nu is van Gayain Bihar (Wibara), een' ouden zetel der Boeddhisten, die nog 

 thans vol is van overblijfselen dier eeredienst, hoewel hare volgelingen door de into- 

 lerantie der Brahma-dienaren lang verdwenen zijn. Wij hebben reeds boven gezegd, —volgens 

 vergelijking van onze inscriptie met die van de koperplaat van Gumsar en het daarover 

 in het Journal of Bengal medegedeelde, — dat wij het Alphabet van Bengalen uit de Xde eeuw 

 gelooven voor ons te hebben ; dit wordt door de ons onlangs bekend geworden inscriptie 

 van Gaya in de nabijheid van Bengalen nog meer gestaafd. 



Hieruit kunnen wij dan wel opmaken dat de Boeddhisten, die op Java waren, niet 

 of niet alleen uit het zuidelijke Indië kwamen, maar dat er ook uit den oorspronkelijken 

 zetel van her Boeddhisme in Noord-Indië {Magadhd, het tegenwoordige Bihar) naar ons ei- 

 land overgekomen zijn, eveneens als dit ten aanzien van Geylon door de kronijken van 

 dat eiland gestaafd wordt. 



