9 



Het teeken beneden de inscriptie is onduidelijk; men zou het voor een jaartal kunnen 

 houden, waar misschien twee, zelfs drie, cijfers ineengeloopen zijn; daartegen bestaat echter 

 de bedenking: 1) dat wij hier het Javaansche cijfer 2 vinden zouden onder eene Sanskrit- 

 inscriptie, waar dus Sanskrit-cijfers liever te verwachten waren (1) ; 2) dat men moeijelijk uit ons 

 teeken meer dan twee cijfers opmaken kan, en dat, bijaldien er ook drie waren, 

 toch het jaargetal ons tusschen 200 en 300 van Saka en dus 278 — 378 na Chr. brengen 

 zou, iets waartegen alle geschiedkundige opgaven niet alleen maar vooral de gedaante 

 der Sansk rit-1 etters in onze inscriptie pleit. 



Wij gelooven dan eerder, dat wij een godsdienstig symbool voor ons hebben, welks betee- 

 kenis, hopen wij, verdere onderzoekingen ophelderen zullen. 



De vorm der karakters is, gelijk wij reeds gezegd hebben, jonger dan in de inscriptie No. 

 1. Men vergelijke, uit de hier aanweiige bronnen, Vol. VI. Plate VII en PI. XVII van het 

 )> Journal of Bengal." Deze inscriptien zijn uit Orissa van Bhubanes'wara , en dezen vorm van 

 karakters vindt men ook in Bengalen en Benares in de Xllde eeuw. Die vorm is dus jonger 

 dan het schrift van onze inscriptie No. 1* Een ander verschil is het, dat zoowel de inscriptien 

 in Vol. VI van het Journal of Bengal als ook onze Trin'awindoe tot den Brahmaanschen 

 vorm der Hindoe-eeredienst behooren, terwijl de boven bij No. 1 aangehaalde inscriptien 

 allen in den kring van 't Boeddhisme vallen. Het gebrek aan hulpmiddelen belet ons om 

 dit verschijnsel verder nategaan; maar wij kunnen er uit besluiten, als onze gissing door 

 meer bescheiden gestaafd wordt, dat de Boeddhisten een' anderen vorm van karakters tot het 

 schrijven van het Sanskrit hadden dan de Brahma-dienaren , even als zij gewoonlijk ook de 

 moderne talen in hunne geschriften gebruikt hebben , terwijl de Wisjnoeïten en Sivaïten 

 aan het Sanskrit vasthielden. 



De vorm van de karakters in de Trinawindoe-inscriptie en in die van Bhubanes'wara ge- 

 lijkt reeds veel op het nieuwe Devanagarl; bij ons is nog in 't bijzonder de cerebrale n op 

 te merken, die bijna geheel de tegenwoordige Sanskritische is. Bij Raffies is onze Trina- 

 windoe benevens de inscriptie (afzonderlijk) afgebeeld op de plaat : «Frorn Subjects in Stone 

 found riear Singa-Sari in the district of Malang/' welke plaat zich tegenover bladz. 42 

 van Vol. II bevindt. Echter zou het nagenoeg onmogelijk zijn uit die lithographie 

 den inhoud der inscriptie optemaken, zijnde de bh, de n met Wirama, en de t volstrekt 

 niet te onderkennen. Ook bij deze inscriptie laat het gebrek aan nadere topographische op- 

 helderingen die gevolgtrekkingen niet toe, die men anders wel zou kunnen maken. Al- 

 leen duiden wij aan, dat in Singhasari in de twaalfde eeuw de dienst van Siva de heerschen- 

 de schijnt geweest te zijn, terwijl in het eigenlijke Midden - Java (Mataram, Kedoe enz.) 

 kort voor en waarschijnlijk ook in dien tijd het Boeddhisme reeds krachtige wortels ge- 

 schoten had. 



(1) Wij hebben de Sanskritische cijfers in eene Kawi-inscriptie uit Kadoe gevonden , en wel het jaar van Sa- 

 ka 1038, gelijk aan 1116 na Chr. 



2S st0 deel. 1850. 2. 



