51 



PI. 13. zijn twee vormen van Linggas van Balt; de gebrokene is een zeer zelden voorko- 

 mende , de andere echter bij duizenden te vinden. 



PI. 19 stelt daar 1). een beker met de teekens des dierenriems, 2) die teekcns in eene reeks, 

 en 8) de grondvlakten des bekers, boven en beneden. Deze beker vertoont in Javaansche 

 cijfers het jaartal 1242 (of 1246), is dus uit den tijd kort voor het rijk van Madjapahit. 

 De teekens des dierenriems zijn de Indische: afwijkend van de Europeesche teekens zijn even 

 als in lndië: 1) één visch (mina) in plaats van twee; 2) de koemhha, het waterval, in plaats 

 van den waterman; 3) de makara , garnaal, in plaats van den steenbok; waarop echter die 

 garnaal rust, is niet duidelijk; 4) de boog (of eigenlijk de pijl) in plaats van den boogschutter ; 

 5) eindelijk zijn in Indie geene tweelingen (gemini); maar een paar (millwena) een man en 

 vrouw. Op onze Javaansche bekers met den dierenriem is dit paar, of deze vereeniging van 

 de beide seksen zeer geestig door een paar dieren daargesteld, waar het mannetje altijd 

 met het wijfje te zamen en wel op haren rug gevonden wordt, zoodat men zonder nader 

 onderzoek die twee voor een enkel schepsel houden moet. Dit dier behoort tot de schaaldieren 

 en wordt te Batavia mimi genoemd. Men vergelijke in het algemeen A. W. v. Schlegel's 

 Dissertatio de zodiaci antiquitale. Wegens de Makara enz. zie nog voorl. verslag van het 

 eil. Bali in dit deel bladz. 56. 



PI. 20 stelt 8 ex-voto's daar, naar wij gelooven. Het bovenste is van voren zoowel als van 

 achteren op de plaat afgebeeld. Het vertoont op de twee zijden verschillende figuren van goden, 

 schijnt echter wegens de Boeta-hoofden en het uiterlijke voorkomen tot eene nieuwere periode 

 te behooren (waarschijnlijk tot die van Madjapahit). In het midden der plaat hebben jwij 

 eene fraaije bel. 



PI. 21 zijn twee verschillende soorten van bellen, met hunne dimensien. 



PI. 22 verbeeldt twee ex-voto's, een nandi en een singha (leeuw), en eene lamp van voren met 

 de gedaante van eene vrouw met vleugels, die de Sphinx herinnert; alle drie zijn van boven 

 van ringen voorzien, om ze in den tempel op te hangen. 



PI. 23 een beeld, naar het schijnt van hoogen ouderdom. Het is van ijzer (wat de litho- 

 graaph door roode kleuring aangeduid heeft, terwijl hij voor de bronzen beelden eene 

 blaauwachlige en voor de steenen beelden eene grijze kleur gebezigd heeft). Het beeld heeft 

 een netachtig voorwerp in de hand, dat met het voetstuk in aanraking is, of beter gezegd 

 daarmede als het ware één geheel vormt. Op een ander beeld van dien aard is het net nog 

 duidelijker daargesteld. Als wij hier aan eene echte Hindoegodheid te denken hebben, zal het 

 Taroena of Jama moeten verbeelden. 



PI. 24. Boven Garoeda (?) in biddende houding, echter met vrouwelijke borsten, en 

 over het geheel eigenaardig en van het bekende afwijkend; beneden insgelijks eene buitengewone 

 figuur zonder benedenlijf en eene naga bij het groote hoofd houdende. Mogelijk is dit de 

 slang van Wisjnoe (sesja-ndga) , en beide beelden schijnen tot den kullus van Wisjnoe te 

 behooren, hoewel wij dit nog geenszins voor zeker houden. 



Wij hadden hierbij nog eenige algemeene beschouwingen omtrent de beelden van onze ver- 

 zameling en die van Java in het algemeen willen voegen, doch hebben dit voorloopig geacht 

 achterwege te moeten laten, wegens gebrek aan nariglen over de komst der beelden , en 

 ook vermits wij niet overtuigd zijn, reeds van alle bijzondere vormen, die op Java voorkomen , 



