154 BEGIN VAN EENE JAVAANSCHE HIST. 
aan zyne Moeder, met wien zy daar 
praatte ? wie die onzichtbare fpreeker 
ware ? ’ Antwoord der Moeder luid 
de, dat het zyn Vader was ; waat 
Srigatty , ten fterkften , verzocht, omt 
dezen zynen Vader te mogen zien. Wis- 
noe , zynen Zoon dit hoorende vraagen, 
zei toen, indien gy waarlyk myn Zoon 
Zyt: zoo aanfchouwt my dan. En toen 
begon hy zynen Vader ook te zien, die 
zoo klaar fcheen , als de Mane, en eene 
fchitteringe van zich gaf , als weerlicht 
en blivemftraalen. (£) Hier op viel 
Srigatty zynen Vader aan de voeten, 
en begon hem , in dezervoegen , te 
fmeeken: Vader! laat my toch met u 
gaan; waar gy ook henen gaat, al is het 
ook, dat gy ten oorloge vertrekt, ja in 
leven en dood, zal ik u nooit verlaaten. 
Wisnoe antwoordde hem: Kind, volg 
my niet, want het is nog gene tyd voor 
Ara u: 
(t) Zulk eene glansryke verfchyninge ftmat eenigzins ge- 
Iyk , met de uitwendige vertooninge , welke, volgens de 
H. Schrift, nu en dan, de Engelen maakten. Evenwel 
zou ik ‘er voor zyn , om hier op de Priesterlyke ge- 
waaden te denken, die hagelwit en vol diamanten en 
edele gefteenten zullen „geweeft zyn. De vergelykinge, 
by de Mane, Zonne, Sterren en Blixem, is volmaakt 
Oofterfch. In myne Brieven over ’t Hooglied, heb ik ’er 
eenige voorbeelden van bygcbragt. U. D. bl. 15, 16. 
