GENAAMD SADJARA RADJA DJAWA. 157 
om dat uw Vader gedacht had , om 
daar mede te trouwen : daarom heeft 
hy u ook verftooten, en het u nader- 
hand vergeeven: (wv) en nu brengt gy 
uwen Zoon nog mede; ’t geen hem ten 
uitterften weder zal vergrammen. Wis- 
noe zei daarop: het is myne fchuld niet: 
want ik heb het hem wel twee of drie 
malen, verbooden. Dat is de waarheid, 
fprak Narada:koom, voegde hy er by, 
laaten wy hem maar hier achter laaten ; 
want het mag immers niet gefchieden, 
dat een Menfchen kind by de Dewas 
verfchyne! Dan zou ’er langer geen on- 
derfcheid zyn, tusfchen de Dewas en 
menfchen. Fluks ftreefden zy beiden 
hemelwaards, en kwamen, binnen wei- 
nige dagen , aan eenen edere nt 
Od- 
(v) Zodanigen uitgebreide verveelende herhalingen van 
vorige gezegdens , vindt men in de Arabifche en Per- 
fiaanfche Nachtvertellingen , menigvuidig : en zy komen 
zeer wel te pas , om „ by het verhalen derzelve, in 
de Arabifche Koffyhuizen en andere openbare - plaatzen „ 
den tyd te rekken. Dit gebrek treft. men in onze Het 
breeuwfche gewyde Hiftorieboeken niet aan. Alle herhalin= 
gen en uitbreidingen , aldaar , zyn trekken eener man- 
nelyke welfprekenheid. Gemelde langdradigheid zal ook , 
naar gewoonte, plaats hebben in het Pantong, een avond- 
fpel der Javanen; van ’t welk, hier boven , in de Befchry= 
vlag Vin het Koningryk Jaccatra, bl, eg, meldinge gemaakt 
werd, 
