Geschiedenis van Isma Jatiem, 9 



*n toont ten slotte aan, dat men onder een 

 wijs en billijk bestuur gelukkig zijn kan. 



De aanhef van het werk is geheel Oosterse?* 

 en in den Arabisehen trant , dien zeker 

 <ioor de Maleijers is aangenomen , sedert zij 

 den Khoran tot hun wetboek gekozen hebben. 



In den Naam van God den Barmhartigen „ 

 den Ontfermer, wordt dit boek aangevangen , 

 dit denkbeeld moet toegejuicht worden ;. wat 



toch kan sehooner en vertro uwe ijker zijn dan 

 eenig werk of handeling onder toezien van dat 

 ondenkbaar Wezen aan te vangen, dat over 

 alles regeert? 



In de vijftiende en zestiende eeuw begon 

 Tnen vele geschriften onder aanroeping van 

 God; thans is zulks minder in zwang. 



Na den Almagtigen te hebben aangeroepen, 

 ontlast de schrijver zijn hart in lof voor den 

 Allerhoogsten en erkent zijne eigene zwakheid 

 en nietigheid. 



«Mijne geschiedenis' *, (zegt hij), wordt 

 << onder aanroeping des Allerhoogsten ver- 

 te vaardigd. " 



Van eerbied voor dat ondoorgrondelijk We- 

 zen doordrongen, laat bij zijn gevoel stroo- 

 men, en roept als in verrukking uit: 



« Alle eer zij God , den Allerhei] igsten en 

 $ Allerhoogsten Heer , wiens luister en heer- 



A 5 i, lijk- 



