Geschiedenis pan Isma Jatiem, &t 



« en de glans van het Paleis, en de fakkel van ons> 

 « uwe slaven, zijt." De Vorstin verheugde zich 

 weder, en reikte Isma Jatiem betel over. I s- 

 ma Jatiem betrekt de wacht, en betrapt ie- 

 mand op slechte daden, onderhoudt hem daar- 

 over en geeft hem zeer nuttige lessen ; de speel- 

 tuigen klinken bij aanhoudendheid en vervrolij- 

 ken de hofhouding. 



Wanneer de Vorst en Vorstin zich te bed had- 

 den begeven, gebeurde het, dat een paar hove- 

 lingen een schoon lied zongen, om hen te bekoo- 

 ren; nu beval de Vorst, dat alle stemmen zich 

 met de speeltuigen zouden paren: nu klonken 

 fluiten, harpen, cijmbalen en luiten ; ieder paarde 

 zijne stem met dezelve, en hierdoor ontstond een 

 aangenaam muzijk. De volle maan glansde aan 

 den hemel , wolken en sterren omringden haar , 

 en lig te wolkjes zweefden als in triomf om haar 

 heen; de bloesems der boomen openden zich, 

 om de luchtgeesten, welke nederdaalden, aange- 

 name geuren te verschaffen, en de vogels kweel- 

 den, op de toppen der boomen, liefelijke gezan- 

 gen. De nacht daar zijnde, en elk zich ter rust 

 begeven hebbende, komt de Prinses weder te 

 voorschijn, en herhaalt hare vorige kluchten; de 

 Vorst, haar niet kunnende vatten , wordt toornig 

 en door Isma Jatiem weder in goeden luim 

 gebragt, die hem alle hoedanigheden opnoemt, 

 om zich bij de vrouwen bemind of gehaat te ma- 

 ken. Men slaapt weder in, de Prinses verschijnt 



B 3 weder, 



