Geschiedenis van Irm'i Jatiem» gg 



ellendigfcn werden er niet meer gevonden en 

 doorgaans vernam men in het land van geene 

 personen, die weenden of bedroefd waren, 

 om reden, dat hun geweld aangedaan was of 

 dat hunne voorraad van levensmiddelen, ver- 

 teerd wns, ten zij wanneer men weende om 

 den dood van vader of moeder of bloedver- 

 wanten. Aldus wordt nog verhaald door den 

 schrijver van deze geschiedenis : wanneer Isma, 

 de Rijksbestuurder voor het aanschijn des Ko- 

 nings kwam, dan gaf hij op zeven regelen acht: 

 vooreerst, hij paste op zijn hoofd; ten tweede, 

 hij paste op zijne oogen; ten derde, op zijn 

 hart; ten vierde, op zijne ooren; ten vijfde, op 

 zijnen mond , ten zesde , op zijne handen ; en 

 ten zevende, op zijne voeten. Voorts wanneer 

 hij van de audiëntie uit de gehoor zaal kwam , 

 dan bleef hij nog eenige oogenblikken staan , en 

 wanneer dan de dienaren kwamen , die het op- 

 zigt hadden over het in orde houden der ge- 

 hoorzaal, dan zeide hij: «bedenk u wel, gij 

 « allen, op dat gij de bevelen van Zijne Maje- 

 « steit niet vergeet! " Dit gezegd hebbende, 

 keerde hij terug , terwijl hij den Grooten 

 Heeren weg hield • als hij aan zijne deur 

 gekomen was, dan bleef hij een oogenblik stil 

 staan , op dat al die genen , die in moeijeJijke 

 omstandigheden waren of aan welke overlast 

 gedaan werd , hunnen nood aan hem zouden 

 kunnen klagen, opdat daarin door Isma den 



C Rijks- 



