Ges-chiedenis van Isma Jatiem* 4-t 



« balang, dan raiejet sakaliën ietoe-pón kom- 

 « balilah dengan doekatjita, ialoe berbowat tam- 

 « bakh deri pada amas dan pejrakh dan ratn& 

 « matoe maniekam dan nisjdnnja deri pada pen- 

 « tjalógam." 



Bij het lezen van dit verhaal, dacht ik, dat 

 welligt niet elk lezer hetzelve verstaan zou, en 

 vermeenende dat het mogelijk aangenaam zijn 

 zoude er eene vertaling van te hebben, besloot 

 ik, hoe onaangenaam en moeijelijk zulks ook 

 is, hetzelve voor dit maal woordelijk over te 

 brengen , om het daardoor , indien zulks mij mo- 

 gelijk was, mijne Landgenooten in den Ooster- 

 schen stijl aan te bieden; mij overtuigd houdende 

 dat niemand mij zijne toegevendheid onthou- 

 den zal. 



VER TALING: 

 « De Vorst werd nu zeer gevaarlijk ziek , en 

 (de Vorst) dacht bij zich zelve: « nabij schijnt 

 « de komst van mijn stervensuur te zijn." Hij 

 beval Isma Jatiem (Mantrie) te roepen; alle 

 Hof-bewoners bedroefden zich. Isma Man- 

 trie verscheen voor den Vorst met droefgees- 

 tigheid en stortte tranen zonder ophouden: 

 « Ach Isma Mantrie," sprak de Vorst , 

 « naar mijn gevoelen nadert mijne scheiding 

 « van u," hij vatte zijne hand, plaatste die op 

 zijne borst en zeide : « ik beveel mijn kind u 

 « aan, mitsgaders al mijne Hof bewoners en 

 « Koningrijken 5 draag bijzondere zor^ voor de- 



C 5 « zei- 



