42 Verhandeling over de Maleisclie 



« zelve, wees niet nalatig, maar eensgezind met 

 <( allen;" hierop zweeg de Vorst een oogen- 

 blik en was buiten zich zelve. Alle Vorsten f 

 Rijksgrooten en Legerhoofden traden binnen en 

 verheerlijkten Zijne Majesteit; hij kwam Weder 

 tot zich zelve en sprak: « u allen mijne Heeren 

 « beveel ik mijn kind benevens Is ma Man- 

 « t r i e mijnen dienaar aan ; deze I s m a Man- 

 « tri e heeft mij vele goede diensten bewezen f 

 « die niet door mij kunnen beloond worden ; 

 « indien er eene rijkszaak is, wil dan geene 

 « veranderingen maken in de rangen, welke 

 « reeds door mij geschonken zijn." Toen door 

 al de Vorsten, Rijksgrooten en Legerhoofden 

 dat Koninklijk bevel gehoord werd , zeiden zij 

 allen: « voortreffelijk 6 Meester, gebieder der 

 « wereld ! wij willen ons zelven aanbevelen , en 

 « zouden wij dan de bevelen van den hoog 

 « verhevenen wederstreven?" Deze beide Vor- 

 stinnen wierpen zich ter aarde en weenden tot 

 stervens toe op het hooren van de woorden, 

 van den Vorst. 



De Prinses Puspa Ritna Komala ween- 

 de ook en werd door eene Koninklijke voedster 

 voor het aanschijn van den Vorst gebragt. De 

 Vorst beval: « breng mijn kind herwaarts Isma 

 «Man tri e;" hij kuste hare voetzolen, nam 

 haar op, bragt haar naast den Vorst en hield 

 haar op zijnen schoot. De tranen van den Vorst 

 stroomden, hij kuste zijn kind en zeide tegen 



het- 



