van het qehergte Gede. 



?* 



de hoogere bergstreken opleveren. Slechts mer 

 moeite overreedde ik mijne reisgenooten, nog* 

 lieden onzen togt , tegen het steile gebergte op, 

 voort te zetten. Onze dragers zagen zich name- 

 lijk door den slechten ongebaanden weg opge- 

 houden , en langen tijd wachtten wij te vergeefs 

 op de teruggeblevene verkwikkingen; de wegen 

 der Rhinoce rossen begunstigden echter meer 

 dan te voren onzen togt , daar dezelve zich 

 meestal in eeiie zuidelijke rigting, tegen den 

 hoofdkiem van het gebergte henenstrekken , en 

 wij alzoo slechts noodig hadden , door het om- 

 hakken van kleine struiken , en het hakken in de 

 nabijstaande boomen , de door ons ingeslagene 

 paden aan den Goennnv iiatoe , aan de ons 

 volgende dragers kenbaar te maken. 



Reeds in den beginne moesten wij nogmaals 

 eenige moerassen doortrekken , waar ons cie 

 digt op een gegroeide Martensia Dichotama, 

 en andere . in de moerassen groenende gewas- 

 sen, lang in het voortgaan ophielden. Steeds stei- 

 ler werd nu het gebergte , minder levendig het 

 voorkomen van het plantcnrijk, want ofschoon 

 Wij nog steeds door wouden heentrokken , zoo 

 werd hier echter het geboomte veel ranker ; 

 deszelfs kroonen spreidden zich losser uit; de 

 hooge Ras amala had ons reeds geheel verla- 

 ten , de Kimerak toonde zich minder reusacfy- 

 tig, de hooge puspa strooide rijkelijker haren 

 Vvittcn bloesem op de lage struiken, en dièAn- 



dro- 



