van liet gebergte Ge de'. gr 



te massa , die grootendeels uit pot en kalkaarde 

 bestaat, en met zwaveldeelen , en niet volkomen 

 opgeloste veldspath vermengd is. Het grootste 

 gedeelte der dampen verdikt zich echter . en 

 vloeit als een water en zwavelachtig zuur naar 

 beneden, lost de potaarde van het gesteente 

 op, en wordt daardoor zoo aluinachtig, dat 

 zelfs gedurende den regen , wanneer het water 

 tot eene kleine beek aanwast, hetzelve toch 

 ondrinkbaar blijft. 



Tusschen vele der horizontale lagen van dit 

 gesteente, wier buitenvlakte nog aan deze op- 

 lossing is blootgesteld , bevindt zich eene dun- 

 ne harde laag van een wit cement, dat moge- 

 lijk niets anders is, dan zwaar optelossen dee- 

 len van veldspath. 



Den io,den april zond ik mijne hoofden uit, 

 om te beproeven, of de gr o o te muur, die den 

 krater ten zuiden omgeeft, en aan zijne west- 

 zijde zelfs de hoogste punt van den Ge dé 

 vormt , van hier af niet te beklimmen zoude 

 zijn. Zoowel dezen dag, als de volgende, 

 keerden zij terug met de verzekering , dat daar- 

 aan wegens de perpendiculaire wanden , niet 

 te denken was, en zoo besloot ik den 2isten 

 april, den krater op nieuw te bezoeken, en 

 daarna met het bestijgen van dien steden wand 

 een begin te maken* 



Reeds ia de ochtendkoelte beklommen wij, 



op 



