z t6 Salet ti ga i Merbaboe 



en kwamen te 11 ure voormiddags weder op 

 de plaats terug. 



Wanneer men liet dorpje Koppen verlaten 

 heeft, hetwelk ik in het genoemd gezelschap 

 gedaan heb , geleidt een smal voetpad tot digt 

 bij zeker gehuchtje, van waar men regts eenen 

 weg naar Abla , in de residentie Kadoe gele- 

 gen, kan inslaan, en vooruitgaande, het zoo 

 even gemeld gehuchtje doortrekkende, terstond 

 eene verlaten landstreek bemerkt, waarin de 

 verschrikkelijkste valleijen zich bevinden, en 

 waar men , als men verder wil reizen , de paar- 

 den moet achterlaten. Na ruim een half unr 

 nederwaarts gereisd te hebben, komt men voor 

 eenen hoogen bergrug, welks hoogte men langs 

 een zeer smal pad, geheel schuins gelegd, met 

 veel moeite bereikt, en links van zich eene on- 

 afmeetbare diepte ziet; doch welk schrikver- 

 wekkend gezigt mij het meeste trof, toen wrj 

 boven op den bergrug komende , als het ware 

 den hoek omtrokken , en aan de andere zijde 

 overgingen. Daar gekomen zijnde, ziet men 

 niet dan sterk nederdalende bergruggen met de 

 fraaiste valleijen en eenige vlakten. Tot bij de 

 laatste dessa Tckila?ig, vervolgt men de reis 

 met moeite; doch het ergste heeft men nog te 

 wachten, daar een steile bergrug zich opdoet, 

 welke voortloopt tot aan een bosch , hetwelk 

 men regt voor zich heeft. Te ki lang heeft 

 jslechts Ó houten huisjes; de iuwoners loven van 



het 



