120 Salatiga, Merbaboe 



heb, weinig ruikende planten gevonden; het ge-* 

 bergte is aldaar ook zeer kaal, en slechts met 

 kort gras bedekt. 



In de omstreken van het oostelijke gedeelte 

 Van het gebergte van Merbaboe , heb ik bijna 

 geene oudheden gevonden; eenlijk bestaan er 

 cenige steenen , waarop onduidelijke letters staan t 

 en welke van te weinig belang beschouwd worden, 

 om daarvan aanteekening te houden. Beelden heb 

 ik niet gevonden , en het eenigste wat mijne aan- 

 dacht tot zich getrokken heeft, is een groote 

 vierkante steen, welke met een zeer leesbaar 

 schrift voorzien was. Om dezen steen voor het 

 verder verval te bewaren , heb ik denzelven naar 

 Seio-tigo, van digt bij de dessa Adoman, doen 

 overbrengen, en door den Ingebeij, Demang van 

 S^lo-tigo , Rono die Poer o, daarvan een 

 afschrift doen nemen , die mij daar bij verzeker- 

 de dat iedere letter duidelijk, en het oud Ja- 

 vaansch schrift was , hetwelk men ook wel San- 

 die Boedosch noemde, en ongetwijffeld van den 

 tijd van den Budisten of Braminschen godsdienst 

 op dit eiland heeft bestaan. Ik heb, daar de In- 

 gebeij de letters wel kende, doch de taal niet ver- 

 stond, dat afschrift door middel van den Sa- 

 marangschen Regent aan den Pennambahan 

 van Sumanap gezonden , met verzoek om dat 

 afschrift in het Javaansch over te brengen ; die 

 Vorste algemeen als een zeer bekwaam man in 

 ralcn en historieja bekend, is ook dan wel zoo 



goed 



