( i4 ) 



die meestal tot in den dood hare warmte behoudt. 

 Opgezet ziet men den buik bijna nooit , inge- 

 trokken somtijds ; meestal is dezelve tamelijk 

 zacht op liet gevoel. De toestand der extremiteiten 

 in dit tijdperk is reeds boven omschreven; al- 

 leen merk ik nog aan, dat de handen het eerst 

 beginnen koud te worden, terwijl zich de kranv- 

 pen gewoonlijk het eerst in de voeten vertoonen. 

 Ook het onaangenaam koud zweet begint aan de 

 handen, en deelt vooral hier en op de borst de 

 reeds gemelde gewaarwording aan de hand, die 

 betast, mede; men ontwaart, als het ware, aan 

 zijne eigene hand het gevoel, hetwelk men zich 

 verbeeldt, dat de lijder van dezen toestand moet heb- 

 ben. Van de armen spreidt zich het koude zweet 

 naar de borst, hals en het hdofd uit, terwijl het van 

 de beenen opklimt tot aan den onderbuik. Dit zweet 

 is echter zeer onbestendig , wordt nu eens waar- 

 genomen , dan weder niet, is nu eens zeer hevig, 

 dan weder onbeduidend, nu eens over het geheele 

 ligchaam verspreid , dan eens meer tot enkele 

 plaatsen bepaald. 



Het lijden der spijsverteerings - organen , het- 

 welk reeds in het eerste Stadium begon, neemt 

 toe. De mond wordt droog en dorstig; de tong 

 bleek, blaauwrood, en met een dun witachtig be- 

 slag overtrokken; tusschenbeide is echter dezelve 

 ook wel eens bleek geelachtig beslagen, met 

 vuurroode randen, en somtijds zelfs geheel zuiver. 

 De warmte verdwijnt ook hier 5 de tong wordt 



dan 



