{ 3, ) 



Tbruine en graainve kleur, meestal troebel, eu 

 wel eene nadere chemische ontleding verdie- 

 nende, bestaande uit de genuttigde dranken en 

 geneesmiddelen , doormengd met min of meer 

 ontaard slijm, een weinig gal, en somtijds eenige 

 overblijfselen van niet verteerde spijzen. 



Het uitwendig vlies der maag vertoont zelden 

 eene bijzondere roodheid of schijnbare ontsteking, 

 is gewoonlijk zeer bleek; doch de over dit inge- 

 wand verspreide aderen , vooral derzelver grootere 

 stammen, zijn gewoonlijk sterk met bloed opgevuld, 

 dat met koolstof bezwangerd is, schijnende nogtans 

 die vaatopvullingen zich niet tot de fijnere takver- 

 deeling uit te breiden, zoo als men in den tractus 

 irrtestinorum meermalen bespeurt. Alle de rok- 

 ken der maag zijn eenigzins verdikt , echter ligt 

 verscheurhaar , en indien men de maag sterk naar 

 voren trekt, scheurt hij gemeenlijk aan de cardia af. 



De maag geopend, en derzelver inhoud ontlast 

 zijnde, vindt men de inwendige oppervlakte met 

 eene dikke laag van slijm overtrokken; wanneer 

 men deze laag met den rug van bet scalpel weg- 

 schraapt, moet men wel opletten, om niet geheele 

 stukken van het slijmvlies mede weg te nemen, 

 daar hetzelve zich in eenen verdikten en bijna 

 opgelosten toestand bevindt. Het komt mij voor, 

 beter te zijn de maag alleen met eene spons 

 schoon te maken , om bet slijmvlies te kunnen 

 onderzoeken. Men vindt hetzelve gewoonlijk , 

 vooral iangs den grooten boog, in menigvuldige 



groote 



