( 65 ) 



Laat ons veronderstellen, dat eene plotselings 

 hevige verzwakking der zenuwen van den buik, 

 dus vooral der gangliën met verhoogde prik- 

 kelhaarheid plaats grijpt, en zien wij, wat daarvan 

 de gevolgen kunnen zijn. 



De Physiologen beschouwen de gangliën in het 

 algemeen, vooral die van den buik , als de bestier- 

 ders van de reproductie van het ligchaam en van 

 de daarmede in verband staande onwillekeurige 

 bewegingenen aandoeningen. Lijdt dit gedeelte van 

 het zenuwgestel door verzwakking en vermeer- 

 derde prikkelbaarheid , zoo lijden ook de werk- 

 zaamheden, die daarvan afhangen, aan deze aan- 

 doeningen , en wel vooral in die organen, welke 

 het naast aan het centrum van dit stelsel , den 

 plexus solaris, liggen, dus in maag en darmen. 

 De groote prikkelbaarheid dezer organen blijkt 

 daaruit, dat zij zelfs de zachtste dingen, in eene 

 eenigzins aanmerkelijke hoeveelheid genoten, niet 

 verdragen, en dezelve dadelijk wederom trachten 

 uit te werpen. In zeer kleine hoeveelheden wor- 

 den ook de meest prikkelende medicijnen ver- 

 dragen; want het dikke slijm schijnt elke wer- 

 king op maag en darmen (de werktuigelijke uit- 

 gezonderd) te beletten ; men vindt ook na de 

 allerhevigst -prikkelende geneesmiddelen het slijm- 

 vlies niet rooder dan na het gebruik van koud 

 water. In groote hoeveelheid, op eens genomen, 

 wordt water zoo wel als aether weder uitgeworpen, 

 omdat als dan beide de maag door hunne zwaarte 



tot 



