( 88 ) 



echter is altoos nog hoop daarop , zoo lang 

 de ader beneden den knelband opzwelt. De 

 stroom van bloed, die gewonelijk onmiddelijk na 

 liet openen der vena uitspuit, vermindert meest- 

 al spoedig , en weldra zijpelt liet bloed nog 

 maar zachtjes langs den arm af. Zoo lang echter 

 hetzelve nog eenigzins vloeit , zoo lang is de 

 hoop op eene goede uitwerking der lating niet 

 verloren. Somtijds van zelfs , somtijds na het 

 aanwenden van allerhande middelen, als het wrij- 

 ven van den arm met drooge flenel , het kneden 

 van de spieren , plaatselijke warme baden enz , 

 begint het bloed weder vrijer te loopen , zelfs 

 te spuiten. Somtijds gelukt de aderlating bij de 

 eerste poging niet ; doch kort daarna, op het 

 gebruik van andere middelen , is men in staat nog 

 eenig bloed te ontlasten , wanneer de pols we- 

 der meer opkomt. Zoodra de pols in het ge- 

 heel niet , of bijna niet meer te voelen is , moet 

 men de lating niet beproeven ; dezelve gelukt 

 dan zeker niet. 



De hoeveelheid van het te ontlasten bloed 

 diende men minder naar de constitutie van den 

 lijder, dan wel naar de uitwerking der lating af 

 te meten. Zoo lang niet eenige verligting in de 

 borst ontstaat, of de pols zich wederom ver- 

 heft, of het bloed weder vrijer begint uit te 

 stroomen en rooder van kleur te worden, moet 

 men de ader niet sluiten. Bij minder krachtige 

 gestellen vertoonen zich deze uitwerkingen, of 



vroeg- 





