( i56 ) 



Vooral tij den Inlander, misschien vreemd vin- 

 den; doch die bevreemding zal ophouden, zoodra 

 men zijne aandacht vestigt op den bloedomloop, 

 en bedenkt, dat deze de leven gevende bron is 

 voor alle andere organen, vooral voor het ze- 

 nuwgestel, hetwelk in deze ziekte de hoofdrol 

 speelt. De behoorlijke omloop en kleinzing des*' 

 bloeds, deszells cfualitatieve hoedanigheid bepaalt 

 de individuele gezondheid. Bij de Cholera, al- 

 waar deze hooklvereischte geheel onderdrukt 

 werd, konde men door eene aderlating van eenige 

 oneen bloed den omloop weder herstellen , des- 

 zells goede hoedanigheid behouden, terwijl zonder 

 dezen maatregel liet bloed meer en meer met 

 carbon bezwangerd werd, de voornaamste werk- 

 tuigen der dephlogistisatie , de longen, verlam- 

 den, en het leven verstikte, hetwelk eene ader- 

 lating van 6 tot 20 oneen, naar omstandigheden, 

 had kunnen voorkomen. Men moet echter de 

 aderlating niet als het hoofdmiddel ter genezing 

 beschouwen; het is slechts een hulpmiddel, dat 

 hevigheid der ziekte ( de gestremde bloed- 

 omloop en daaruit ontstaande onregelmatige wer- 

 king des zenuwgestcls) breekt, welke daarna 

 eerst door eene gepaste geneeswijze kan worden 

 overwonnen. 



Onder welken vorm de Cholera zich ook voor- 

 deed , altijd was het de eerste indicatie, te door- 

 gronden , welke wanorde dezelve reeds in d( 

 dierelijke huishouding had aangerigt, hoe Jangf 



de 



