I ( 169 ) 



y> danum in den beginne, en acht uren daarna 

 y> een once oleum ricirii voldoende , en de ziekte 

 y> afgeloopen." 



In onze Bezittingen was aan geene kwijlkuur 

 te denken; er werd oogenbiikkelijke hulp ver- 

 eischt; men moest den aanval op staande voet 

 breken , of' de lijder was verloren. Men moet dus 

 veronderstel ien, dat dezelve zich bij de Hindoes 

 wederom anders kenmerkte, als bij den Maleijer, 

 daar beider levenswijs grooteJijks van elkander 

 verschilt. Zelfs verschilden de Cholera-aan vallen 

 op Batavia, met mijn vertrek van daar in Jannaiij 

 1821, aanmerkelijk van die van 1821. Een der 

 geachtste geneesheeren verklaarde mij , dat men 

 den aanval door aderlatingen, enz. en het gebruik 

 van anodlna zeer ligt te boven kwam, doch dat 

 meestal, na verloop van een half etmaal, een nieuwe 

 aanval intrad, welke zich door eene algemeene 

 werkeloosheid en eenen soporeusen habitus van den 

 lijder kenmerkte en met den dood eindigde. Het 

 laat zich uit de mindere hevigheid van den aanval 

 en mindere ongeregeldheid van den dampkring 

 verklaren , dat, na de krampstiliende behande- 

 ling met aderiaten, baden, inwrijvingen enz. een 

 geheel ander opwekkend geneesmiddel vereischt 

 werd, als de bepaalde gift der Cholera-mixtuur; 

 daardoor werd, na de algemeene ontspanning, 

 welke op de aderlating volgde , het aanwak- 

 kerend leven te zeer geschokt, en belet op 

 zijnen normaalgraad terug te keeren. 



Ik 



