( 220 ) 



Ik ga nu over tot het onderzoek aangaande de 

 eeredienst van de heide volken ; en hoewel ik niet 

 bewijzen kan, dat de godsdienst der oudste be- 

 woners van Japan niet overeenkwam met de 

 godsdienst der gelijktijdige Chinezen, (ik laat 

 dit over aan die Geleerden , die met het laatst- 

 gemelde volk in nadere aanraking, en in het 

 bezit der noodige letterkundige hulpmiddelen 

 zijn), zoo kan ik nogtans staande houden, dat 

 de nog heden in China en Japan heerschende 

 godsdienst geene de minste overeenkomst heeft 

 met de godsdienst der oude Japanners. 



Ik kan aantoonen, wanneer, en op welke wijze 

 de eeredienst van Büddoo, deze eigenlijk In- 

 dische godsdienst, over Korea naar Japan ge- 

 komen , in den beginne, wel is waar, niet zeer 

 gunstig ontvangen (38) werd , doch zich door 

 den tijd meer en meer uitgebreid heeft , en ein- 

 delijk door de Japansche Regering zelve als de 

 eenigste wettige godsdienst verklaard werd. 



Maar ik kan ook aantoonen, dat de vroegere 

 inwoners van Japan eene bijzondere godsdienst 

 hadden; dat deze, nog tot op den huidigen dag, 

 als de godsdienst hunner voorouders geëerd, in 



de 



— ■ ■ 



(38) Ia de Japansche Chronijk staat: ((Onderde regering 

 » van den Keizer Kimai-Tani , in het jaar 540 na Christus , 

 D wordt het beeld van S'Jako van Korea naar Japan ge- 

 j) bragt. De Keizer wilde dien God aanbidden ; doch zijn eerste. 

 » dienaar houdt hem daarvan terug , hem wijzende op zijne 

 ,7 vaderlandsche Goden Wo-Kas-Nen-Kei." 



