( 256 ) 



mouwen , meestal van de natuurlijke kleur van den 

 boombast, waaruit dezelve geweven is, gemeenlijk 

 met eenen blaauwen zoom en voornamelijk aan 

 den rug opgenaaide versierzels , om bet lijf met 

 eenigen band vastgemaakt. Daarbij gaan zij ( de 

 Aino's op Jezo ) meestal barrevoets , en dragen 

 alleen op de jagt en in de gebergten eene soort 

 van stroospalken om de beenen, en een stuk doek 

 en eenige pelterei om bet hoofd, dikwijls ook 

 eenen strooboed (85). 



De opperhoofden en gegoeden hebben door 

 bun verkeer met de Japanners, Sandanners en 

 Mantschoes , ook zeer rijke, echter op de be- 

 schrevene wijze vervaardigde kleederen. 



De vrouwen zijn omtrent even eens als de 

 mannen gekleed; beiden dragen de haren los 

 hangende, ( de laatstgemelden het voorhoofd dik- 

 wijls kaal ), oorringen en andere, door hen zelve 

 vervaardigde, of door ruilhandel verkregene sie- 

 raden (86). 



Ver- 



(85) Deze kleeding kan men nog tegenwoordig bij de ge- 

 meene volksklasse op Japan opmerken; de korte rokken 

 [hanlen], eene soort van slopkousen [kiakan], de om 

 het hoofd geslagen doek [hats smaki] t en de stroohoed 

 [kaburikasu ] zijn wel dezelfden. 



(86) Niettegenstaande alle door de Japanners aangewende 

 moeite weigeren de Aino's de wijze aan te nemen, waarop te- 

 genwoordig de Japanners hun haar opmaken. Ook vond de 

 godsdienst van Buddo waartoe, voor eenige jaren, priesters 

 en monniken van verschillende secten, op bevel de» Keizers van 



