( *6 7 ) 



telingen als menschen van meer beschaving ziek 



I onder de overige bewoners vermengden , met 



hen ook ongemerkt vreemde zeden en gebruiken 



in, en betere begrippen omtrent het verkrijgen 



I zoowel als het aanwenden der levensbehoeften, 



met meer gemak in de huisselijke inrigtingen. 



Op deze hoogte van beschaving vinden wij 



I onze Japanners vóór omtrent s5oo jaren , wan- 



I neer Zin-Mu-Ten-Woo, een tijdgenoot van den 



I stichter van het Romeinsche rijk, onder zijne 



I landgenooten één rijk vestigde, en zegepralend 



van het westen naar het oosten en noorden de 



Jcipansche eilanden doortrok. 



Nog langen tijd na Zin-Mlt werd het grootste 

 gedeelte van Nippon en Slkkohf door een wild 

 en onbeschaafd volk bewoond, en de jaarboeken 

 der Japansche erf keizers spreken dikwerf' van 

 oorlogen met oostelijke wilden , nog heden be- 

 kend onder den naam van Asuma-J ebis (101), 



en 



(ioi)De Keizer Kai-Koo-Tenoo zond zijnen zoon naar het 

 oosten en noorden van Nippon^ om het wilde volk aldaar te 

 beteugelen, (uo jaren na Christus); en nog onder de regering 

 des Japanschen Keizers Horika-Wa-Tennoo, (1087 jaren na 

 Christus), vocht de veldheer Hatsi-Mantaro negen jaren 

 lang in het landschap Oosjuu (hierdoor verstaat men hef 

 noordelijk Nippon), tegen de bovengemelde Asuma-J 'ebis. 

 Buiten deze oorlogen meldt de Chronijk , vroeger en later, 

 nog verscheidene worstelingen met de wilden ; en nog op 

 den huidigen dag noemt men de bewoners van Jedo } spot^ 

 tenderwijze , Asuma-J ebis. 



