( 2 7 3 ) 



der nieuwe wereld met die der oude nader 

 schijnt te verbroederen; en hiermede is dus 

 ook de laatste vraag : zijn de Japanners oor- 

 spronkelijke bewoners (aborigines)? genoegzaam 

 afgedaan. 



De Japansche taal staat niet eenzaam meer 

 onder de Aziatische idiomen, en het gunstig 

 voorgevoel van eenen Alex. van HüMBOiiDT, 

 dat mogelijk nog overeenkomst van dezelve met 



eenige 



tsultats wil zeggen • weder verschijning der maan (eerste 

 kwartier); de overigen van 2 tot 10 zijn te zamen gesteld uit 

 de zuivere oude Japansche grondgetallen met de syllabe ka f 

 welke dag beteekent. Hut s ka wil zeggen: dag der verminde- 

 ring der maan (Hazui). Eenige dezer benamingen gelijken 

 ontegenzeggelijk op elkander; bij anderen laat eene gelijkheid 

 zich meer of minder aantoonen, wanneer men in het oog 

 houdt, dat de klanken van de klinkers o en u bij de Ja- 

 panners , Koreë'rs en andere noordelijke volken van dezen 

 archipel dikwijls onmerkbaar in elkander smelten, dat& dik- 

 wijls voor ƒ staat, en dat beiden de plaats der labiales 

 vervullen. Zoo kan, bij voorbeeld, uit Tuis 1 ka, ffus'ka, 

 Buts'ka , Bos 1 ka geworden zijn , enz. Bij muika schijnt 

 eene verwisseling vzn plaats geschied te zijn (muls is zeker 

 zes bij de Japanners). Dit maakt ons ook opmerkzaam op 

 het Cuhupqua en Kokonoka der Japanners. Ook kan ik Wer 

 aan den Heer Alex. von Humboldt mededeeJen dat zijne pre- 

 tresse Azlique, geheel volgens het gebruik der tegenwoordige. 

 Japanners, op hare knieën met een achteruitgezakt ligchaam 

 rust, en dat hetgeen hij <yoor derzelver voeten heeft aan- 

 gezien , de op de knieën steunende handen zijn , terwijl men 

 de beide voeten met de toonen tegen elkander gekeerd (elven 

 als bij de Japanners) duidelijk aan de achterzijde van het 

 büst erkennen kan. 



