

— 18 — 



te buigen; dikwijls zelfs komt het hoofd tot onder den buik van het paard. 

 Het vechten op laatstgemelde wijze vordert oefening en behoort zelfs in 

 hunne feestspelen te huis. 



Hij, die bij dat spel door zijne tegenpartij een paar malen goed is getroffen, 

 is even goed af als de verliezende partij van twee Engelsche boksers. 



De Soembanees eet djagong, rijst, gierst, katjang tanah, obi, vruchten, 

 kippen, karbouwen, varkens, geiten, paarden, visch, enz.; in één woord, hij eet 

 alles, wat hij kan krijgen, zelfs hondenvleesch. 



Vermits echter gierst niet veel en padi slechts zeer weinig wordt verbouwd, 

 is vooral djagong het algemeene voedingsmiddel. 



Voor het volk te Laura evenwel, dat padi op sawa's kultiveert, is rijst het 

 hoofdvoedsel. 



Men zegt, dat zulks ook op meer plaatsen aan de westzijde het geval is. 

 Kippen, karbouwen, geiten, varkens en paarden worden slechts bij feesten 

 of zeer bijzondere gelegenheden geslagt. 



De Radja's en zoogenaamde grooten voeden zich niet beter dan het volk. 

 Zij hebben echter rijst en in geen geval gebrek, zooals wel eens het geval 

 is met den minderen man, die gewoon is zijn eten te verkoopen. 



Deze lijdt gedurende de laatste maanden van ieder jaar geregeld honger, 

 en dat, niettegenstaande de djagong in overvloed wordt geoogst. De redenen 

 hiervan zullen later worden vermeld. 



De kampongs zijn over het algemeen klein en bestaan uit eenige bij elkaai 

 staande huizen. 



Eene kampong van 15 a 20 huizen heet reeds groot. 



Er zijn echter ook grooteren, b. v. van 40, 70, 110 en meer huizen; — t< 

 Laura telde schrijver dezes persoonlijk meer dan 300 huizen, — doch alsdai 

 woont er tevens de radja en heet zij paraing (negorij). 



De overige tot de negorij behoorende kampongs, waaronder er zelfs zijn var 

 slechts 3 of 4 huizen, worden kotta genoemd; hoogst waarschijnlijk naar dei 

 muur of dikke omheining, waardoor zij voorheen werden omringd. 



In vroegeren tijd werd veel werk gemaakt van muren van groote steenen, 

 welke ter hoogte van 5 en ter dikte van 2 1 / 2 voet losweg op elkander werden gelegd. 

 Tegenwoordig zijn de meeste kampongs omheind met verschillende houtsoorten, 

 zooals waroe, doeri en anderen, ook met cactus-planten, in één woord met alles, 

 wat het gemakkelijkst kan worden gevonden. 

 De ingang wordt des avonds gesloten. 



De kampongs hebben meest allen, hetzij er binnen of daar buiten, een zekei 

 aantal klapper-boomen. 



In het binnenland zijn de kampongs of negorijen veelal op steenachtige j 

 hooge en moeijelijk genaakbare bergen gelegen. 



Het drinkwater wordt verkregen uit de langs die bergen stroomende rivierei 



