— 32 — 



Gelukkig voor hen, dat ziekten onder de paarden op Soemba iets vreemds zijn. 

 Ik heb nog nimmer een droezig paard op Soemba gezien. (*) Gelijk beweerd 

 wordt, zou die ziekte hier niet bestaan; men kent ze althans niet. 



De prijzen der paarden zijn afhankelijk van het getal schepen (paarden - 

 handelaars), welke bij Soemba te gelijk aanwezig zijn. 



Zijn er vele, dan weten de Soembanezen er meesterlijk van te profiteren. 



In 1867 lagen voor Waaingapoe en Nangamessi vijf schepen te gelijk. De 

 paarden werden toen uitgevoerd gemiddeld tegen / 115, — en f 120, — per paard; 

 zoo werd mij althans door de handelaars opgegeven. 



Een langer verblijf op Soemba heeft mij geleerd aan de echtheid van die 

 opgaven te mogen twijfelen. 



Voor Waidé lag in datzelfde jaar slechts één bark, welke 200 paarden voor 

 / 15,000, — ■ dus tegen ƒ 75, — gemiddeld het stuk kocht. 



De Arabieren, paardenkoopers , slaan in de kampong Waaingapoe of daar, 

 waar zij met hunne schepen voor anker komen, voor de paarden een noodstal 

 en voor zich zelf een klein huisje op, een en ander door het scheepsvolk daar- 

 gesteld, waartoe zij de materialen (kadjangmatten en bamboe) van Java meê 

 brengen. 



Vóór of in de gaanderij van dat huisje moet een zitplaats bij wijze van bank 

 zijn voor hen, welke paarden te koop aanbrengen. 



Op die bank zet zich de Soembanees, die een paard wil verkoopen, en 

 blijft uren achtereen daar zitten; terwijl het paard hier of daar wordt aangebonden. 



Biedt hij het eindelijk te koop aan of wordt de Arabier ongeduldig en 

 vraagt naar den prijs van het paard, dan is de eisch — dat kan niet missen : 

 10 dikke dukaten (% sterling); 

 10 rijksdaalders; 



10 matta's (vademen rood, geel en wit katoen) en soms ook nog 

 10 gulden. 



Haalt het paard 4 vt. Rijnl. of meer hoogte en ziet het er goed uit, — 

 waarmede meer wordt bedoeld, dat het goed in het vleesch zit, dan wel goed 

 en evenredig gebouwd is — dan veranderen de 10 in 20. 



De ouderdom en de hoogte zijn het eenige, waarop de paardenkooper let. 



Sommigen zien naar de teekens, waarnaar de Javaan op zijne wijze het 

 karakter van het paard beoordeelt en, of het paard geluk of ongeluk aanbrengt. 



Het paard op en neer te laten stappen en het als een kenner te keuren, 



daarvan is geen kwestie; tot zóó ver gaat hunne kennis niet; de meesten 



volgen in dat opzigt den Soembanees; zij kijken of er al of niet haaktanden zijn. 



Men doet daarop een bod; de eigenaar blijft nog een uur of langer zitten 



en laat eindelijk zijn paard in handen van den Arabier voor 10 Rijksdaalders, 



(*) Welligt omdat de paarden op Soemba in den natuurstaat voortleven; overvoedering is 

 meestal de oorzaak van den droes. 



