— 50 — 



noodig is om weer op verhaal te komen, ten einde den bepaalden bruidschat 

 te kunnen aanvullen. 



Is hij eindelijk in staat om aan al de formaliteiten te voldoen , dat wil zeggen 

 de bruidschat te betalen, den Radja en zelfs ook aan andere leden der vorste- 

 lijke familie te geven, wat deze verlangen, dan wordt de dag bepaald, waarop 

 de bruid kan worden gehaald. ... 



De vrouw komt dus in het huis harer schoonouders of liever de vrouw 

 volgt den man. Dit is echter niet altijd het geval. "Want als de jongelieden 

 veel van elkaar houden en de bruidschat kan nog niet betaald worden, dan 

 biedt de jongeling wel eens aan slechts een gedeelte te betalen, in afwachting 

 der geheele afdoening bij den vader van het meisje in te wonenen voor en met 

 dezen te werken, wat meestal wordt aangenomen. 



Dat de geheele betaling, al gaan de jongelui later op zich zelf wonen, dik- 

 wijls veel te wenschen overlaat, zal ik wel niet behoeven te zeggen, doch die 

 schuld wordt soms na het overlijden van den vader door den oom van het 

 meisje met geweld gevorderd en geeft nog al eens aanleiding tot onderlinge 

 verdeeldheid. 



Eenigen tijd geleden werd aan een kabisoe bokoel te Kambéra voor diens 

 zoon door den Radja van Taaimanoe eene vrouw aangeboden, dochter van een 

 kabisoe bokoel te Kanata. Alhoewel de jongman dat meisje nog niet had 

 gezien, durfde men toch niet weigeren en werd de dag tot het af halen der bruid 

 bepaald. 



Bij die gelegenheid, waarbij ik zelf tegenwoordig was, ging de vader van 

 den jongeling en nog andere mannelijke leden der familie met een groot gevolg 

 naar de kampong om de bruid te halen. 



De bruidegom moest thuis blijven en mogt zich gedurende de feestdagen 

 aan niemand vertoonen. 



Taaimanoe, van waar zij moest worden afgehaald, ligt op U/s uur afstand, 

 zoodat wij te paard gingen; ik telde 75 paarden. 



Te Taaimanoe gekomen moesten allen buiten de kampong blijven en zich 

 kamperen op een daar buiten gelegen veld. 



Drie door den Radja gezonden sprekers, welke den stoet hadden afgehaald, 

 gingen naar binnen. 



Ik volgde hen en merkte gedurende mijne aanwezigheid bij den Radja op, 

 dat zij meermalen naar buiten werden gezonden en weder terugkeerden met 

 gevulde handen, dan eens met een paar dukaten, dan weder met een memoeli 

 (gouden oorhanger), enz. 



Nadat eindelijk de handen genoeg waren gevuld en beloofd was, dat aan 

 het verlangen des broeders van den vorst om een paard zou worden voldaan, 

 behaagde het den Radja toe te staan, dat de bruid werd gehaald. 



Zij zat in de woning van den Radja op dën grond tusschen een 30 tal 



