— 63 — 



Hij roept de middelende hulp van Merapoe in, opdat Oemboe Waloe Men- 

 dokoe ook de volgende keer een goed oogstjaar zal willen geven, opdat er geene 

 onheilen gebeuren, enz., enz. en dat Merapoe voor hen aan den Albestierder wil 

 verzoeken voor eenige oogenblikken tot hen te komen en van hen aan te nemen, 

 wat zij hem wenschen aan te bieden 



Men kan niet zeggen, dat gedurende dat gebed de minste plegtigheid heerscht; 

 de een luistert er naar, de ander niet; er wordt gepraat, sirih gekaauwd, enz. 



Bij deze, zoowel als bij elke andere offer-gelegenheid toont de Soembanees, 

 althans uiterlijk, zijne gewone onverschilligheid. 



Alsnu worden van de zoo even vermelde por tien eten door eenige aanwe- 

 zigen 2 mandjes genomen en geplaatst op eene daarvoor bestemde kleine balé- 

 balé, welke men in elk huis binnen komende regts aan het dak ziet hangen. 



Op die balé-balé worden zooveel portiën geplaatst, als zij kan bevatten. 



Nadat het eten bijna een half uur daar heeft gestaan, wordt het terugge- 

 haald en onder de oudsten en voornaamsten van het gezelschap verdeeld. 



Alle aanwezigen krijgen na hunne portie rijst en vleesch. Door eenigen wordt 

 het onmiddelijk gegeten, door anderen mede naar huis genomen; en aan vrien- 

 den en kennissen, welke niet konden komen, wordt hunne portie te huis gezonden. 

 Den daarop volgenden dag wordt weder aan Merapoe geofferd. 



Het mandje, dat op eene veilige plaats aan het dak hangt en mede Merapoe 

 heet, zooals hiervoren is gezegd, wordt te voorschijn gehaald. 



Het daarin zich bevindende goud wordt schoon gemaakt en met olie inge- 

 smeerd; er wordt weder iets bijgevoegd naar gelang der gegoedheid van den 

 huisheer; Merapoe wordt weder naar boven gebragt, en hiermede is het feest 

 afgeloopen. 



Pamangoe lafigoe paraijng (nieuwjaarfeest) heeft plaats in de maand Laïïgoe 

 paraijng en is het voornaamste, althans het meest vrolijke van alle feesten, 

 hoewel men het weenende aanvangt. 



Het feest heeft plaats in de hoofd-negorij. 



In de huizen, daar buiten gelegen, blijven een of twee oudjes op de wo- 

 ningen passen; de overigen, althans zij, die eenigzins kunnen, gaan naar de 

 hoofd-kampong. 



Reeds des morgens zeer vroeg heeft daar alles een levendig en levenslustig 

 aanzien, waartoe het slaan op gongs en gendangs niet weinig bijdraagt. 



Elk een is op het mooist uitgedoscht. 



Het doel is, dat de Soembanezen dien dag onderling en in gezelschap der 

 dooden (afgestorven familie-betrekkingen) feestvieren. 



Op het daartoe bepaalde oogenblik verlaat elk zijne woning en begeeft zich 

 naar de in het midden der kampong gelegen graven. 



Elk een is voorzien van sirih, pinang, kalk en eenigen ook van tabak, 

 dat op de graven wordt gelegd, zoodat de grafsteenen daarmede als bezaaid zijn- 



