— 64 — 



Als nu volgt een luid geween onder dezelde melodie voor allen, waarbij 

 elk een met dezelfde woorden, als het ware, zingende huilt en. zegt, dat hij 

 zich arm en bedroefd van hart gevoelt. 



Nadat zulks ongeveer een kwart uur heeft aangehouden, verspreidt men 

 zich in de kampong en nemen de verschillende nationale spelen een aanvang. 

 Is men daarmede een half uur bezig geweest, dan worden de afgestorvenen 

 geroepen. 



Dit geschiedt in alle huizen; elk roept zijne afgestorvene betrekkingen tot 

 zich, waartoe men zich op matjes op den grond zet en eenige bakjes met si- 

 rih en pinang naast elkander plaatst. 



Bij den Radja is het de Ratoe (imam), bij anderen een der ouden, die het 

 woord voert, zoogenaamd semaija (bidden), wat daaruit bestaat, dat hij de doo- 

 den verzoekt Paraij merapoe te Massoe te willen verlaten en bij hen te komen 

 feestvieren , waartoe hun sirih en pinang worden aangeboden. 



• Na dat gebed wordt verondersteld , dat de geroepenen zijn gekomen en on- 

 der en met de levenden feestvieren. 



Aan alle aanwezigen wordt nu pinang en sirih rondgedeeld, in elk geval 

 pinang. 



Daarop wordt van wege den Radja vóór diens woning een of twee kar- 

 bouwen geslagt, wat afhangt van het aantal aanwezige personen. 



Van één der karbouwen worden de kop en een der voorpooten, in één 

 stuk afgesneden, aan het dak gehangen en bewaard tot den volgenden dag. 



Het slagten bij den Radja wordt onmiddelijk vóór alle huizen nagevolgd. 

 Groote kabisoe's slagten een paard, minderen een varken, geit of hond, elk 

 naar zijn vermogen, de kop en een voorpoot van wat is geslagt, wordt door 

 elk huis bewaard, evenals bij den Radja. 



Inmiddels zijn de spelen doorgegaan tot op het oogenblik van eten. 

 Voor de dooden , welke bij wijze van semaja weder worden verzocht meê 

 te eten, worden in het huis van den Radja 40 portiën rijst met een stukje van 

 den lever en het hart van de karbouw gegeven. 



In andere huizen £0, 10 of minder portiën rijst met hart en lever van het- 

 geen, wat is geslagt. 



Nadat men, op matjes op den grond gezeten, die portiën eenige oogenblikken 

 tusschen zich in heeft laten staan, worden zij onder de aanwezigen, welke het 

 digtst bij zijn gezeten, verdeeld. 



Allen krijgen nu rijst met vleesch en doen zich regt te goed; nu eerst merkt 

 de Soembanees, dat het feestdag voor hem is; want rijst, zoowel als vleesch is 

 iets buitengewoons voor hem. 



Na het eten wordt weer pinang rondgedeeld en elk een loopt, speelt, danst 

 en zingt naar harte lust; wat één dag en één nacht zóó doorgaat. 



Kort vóór het aanbreken van den dag keeren de dooden naar Paraij Me- 



