— 96 — 



belast met het toezigt over zijne karbouwen en paarden, welke hij hier en ver- 

 der op laat weiden. 



Alsnu loopt het terrein een weinig hooger op en wordt kaal en steenachtig. 



Na ruim 3 uren rijden komt men aan de vlakte van Kadoembo. 



De weg van de Soedoe-rivier af is, wel is waar, weinig golvend en over 

 het algemeen vlak; ook vinden de paarden er meer dan voldoend voedsel , doch 

 zulks neemt niet weg, dat dit land in het drooge jaargetij er vrij dor uitziet. 



Behalve een klein boschje, Papoe genaamd, in de nabijheid waarvan men 

 nog een ringmuur ziet, overblijfselen van eene vroegere negorij, en in dat 

 boschje zelf een kleine wel, den reiziger voldoende water gevende om zijne dorst 

 te lesschen, ontmoet men gedurende dat traject niets dan van tijd tot tijd een 

 troep grazende paarden (eigendom van den Radja van Soedoe), terwijl men hier 

 en daar een alleen staanden boom aantreft. 



Ten noorden ziet men op een verren afstand de zee. 



Aan het strand is hier en daar moeras en boschaohtig; op vele plaatsen 

 staan zelfs zeer groote boomen, waaronder ook de bébak boom. 



Bij Tg. Batoe Ata o. a. is een tamelijk uitgestrekt terrein met hout begroeid, 

 waaronder geschikt voor masten. De beste sparren worden van daar en van 

 Kadoembo gehaald. Van al dat hout is echter op reis naar Kadoembo niets te 

 zien wegens te groote afstand van de zee. 



In de vlakte van Kadoembo gekomen, is het wezenlijk treffend, hoe gunstig 

 de bodem afsteekt bij het zoo even verlaten, ietwat hooger gelegen terrein. 



Men is alsnu daar, waar de grond vlak is zonder golving; waar het gras 

 zelfs in den droogsten tijd van het jaar groen, de bodem allervruchtbaarst is; 

 waar duizenden en nogmaals duizenden lontar-boomen staan, en waarvan de 

 uitgestrektheid niet is te overzien. 



Die vlakte doorsnijdende, komt men aan de rivier van Kadoembo, welke 

 ontstaat uit den berg Pengadoe en zich in N. W. rigting in zee ontlast. Aan 

 hare monding komen wel eens praauwen, maar zij kunnen die rivier slechts 

 weinig opvaren. 



Om van Kabaniroe tot aan den mond dezer rivier te komen zijn ö 1 ^ a 

 6 uur te paard rijden en goed aanstappen noodig. 



De gewone ankerplaats voor groote schepen is óp een kanonschot oostelijk 

 van die rivier op 7, 8, 10 en 12 vadem diepte. 



Ook hier slaan de paarden-handelaars aan strand een huisje en stal op, 

 en graven zich een put voor drinkwater. 



Ik zag in het laatst van Junij door de equipage der voor Kadoembo 

 liggende bark Kolatan, op niet verder dan 40 passen van 't strand een put- 

 graven, welke op niet meer dan één vadem diepte overheerlijk drinkwater 

 gaf en meer dan voldoende was om de geheele bemanning en al de paarden 

 te drenken en alle leggers en tonnen aan boord te vullen. 



