— 105 — 



Alleen zijn vertrouwen in mij kon hem doen besluiten meê te gaan, wat 

 echter zonder het meenemen van vuurwapens toch niet zou zijn gebeurd. 



Bij gevaar ben ik zeker, dat mijn tolk de eerste aal zijn, die wordt gemist. 



In het zoo evenvermelde bosch zag ik hooge en prachtvolle boomen van 

 verschillende houtsoorten. 



Toen wij het voor de helft waren omgetrokken, had een oppasser de on- 

 voorzigtigheid met zijn geweer tegen het hoofd van mijn paard te stoten. Het 

 dier, dat voor zulk eene reis niet mak genoeg en al te schichtig was, vloog 

 met mij eene nog al steile laagte af, viel en deed mijn hoofd met de steenen 

 zoodanig in aanraking komen, dat het water uit de langs het bosch stroo- 

 mende Kedarang mij zeer te stade kwam en wij eerst een groot uur later 

 de reis konden voortzetten. 



Om 11 uur gepasseerd de rivier Lokoe-rimandi, en om 12" 30' de ri- 

 vier Ta-Koudjak. Beiden zijn afkomstig uit den berg Maandas en ontvangen 

 tevens water uit het Leewa-gebergte. 



De Kambera-rivier wordt door deze twee rivieren, zoo ook door de 

 hiervoren genoemde Kedarang, gevoed. 



Ten 2u bereikten wij Laij-Woelan. 



Laij-Woelan is eene negorij, gelegen op een ± 100 voet hoogen berg, 

 met 6 huizen en een 12 tal tuinhuizen, in de laagte verspreid. 



Het hoofd, Oemboe Djoeroe Sappa, regeerde vroeger elders over eene groo- 

 tere negorij, werd verdreven naar Djériek, van Avaar oorlogen hem naar 

 Laij-Woelan hebben doen verhuizen, bij welke gelegenheid hij door een gedeelte 

 van zijn volk werd verlaten. 



De Soembanees hecht zich over het algemeen niet zoo zeer aan het plekje 

 gronds, waar hij het eerste levenslicht aanschouwde, als andere volken. Hij 

 gaat er ligt toe over eene andere woonplaats te zoeken, waartoe hij trou- 

 wens door de omstandigheden dikwijls wordt genoodzaakt. 



Omboe Djoeroe Sappa, die eigenlijk slechts een kabisoe bokoel is, wordt 

 hier Meramba genoemd. 



Soemba levert een tal zulke niets beduidende Radja's op. 



Ik was te vermoeid en had te veel pijn om dien dag verder te gaan. Wij 

 bleven dus te Laij-woelan. 



Des middags om 5 uur kreeg ik rijst met één ei, — het eerste voedsel, dat 

 ik dien dag nuttigde. 



De weg tot bijna een uur vóór Laij-Woelan is betrekkelijk goed, zonder 

 te spreken over het klimmen, dalen en omtrekken van bergen. 



Wanneer ik spreek van een weg, bedoel ik een voetpad. 



Op Soemba zijn de paden dikwijls digt begroeid met ulang-alang of ander 

 struikgewas, doch daar, waar de grond steenachtig is, zijn die paden niet zel- 

 den als bezaaid met los liggende, kleine steenen. 



