— 106 — 



Aan rijden onder of langs schaduwrijke boomen valt niet te denken. 



Boomen worden bijne uitsluitend in laagtens gezien, zelfs geheele bosschen , 

 doch in die laag gelegen streken is de. bodem dan ook zeer vruchtbaar. 



Bijna 1 uur, vóór dat men te Laij-Woelan komt, begint de weg al meer 

 en meer moeijelijk te worden. 



10 November. Des morgens ten 6Y2 uur van daar vertrokken. 



De daauw was hier zóó sterk, dat wij niet verder dan hoogstens een paar 

 honderd passen voor ons uit konden zien. 



Achtereenvolgens passeerden wij de rivier Lamanaba, komende uit den beio 

 Maandas, de grootste, welke wij tot nu toe Waren overgestoken en waarin 

 veel krokodillen huishouden; de Loko Kalala, komende uit den berg Lapaloe, 

 en de rivier Kendjoeroekoe Serangi, welke komt van de Mata-Waai-Larawa. 



Ook van deze rivieren ontvangt de groote Kambéra-rivier haar water. 



Des middags ten 12 u 15' kwamen wij in het tuinhuis van den Radja van 

 Karita aan. 



De weg van Laij-Woelan af is hoogst moeijelijk en op vele plaatsen zelfs 

 gevaarlijk. 



Door de steile, moeijelijk te beklimmen en af te dalen paden is die weg voor 

 een deel te voet moeten worden afgelegd. 



De natte alang-alang, het oversteken der rivieren en de daauw waren oor- 

 zaak, dat wij te Karita door en door nat aankwamen. 



Door den nevel, waarin wij gedurende bijna 3 uren waren gehuld, was het 

 gezigt van de bergen naar de laagte, als zagen wij in zee. 



Vóór wij te Karita kwamen, had een voorval plaats, dat mij mijn gedrag 

 voor de verdere reis deed regelen. 



Toen men n. 1. niet ver van die negorij ons in 't oog kreeg, hoorden wij 

 rumoer en geschreeuw en zagen eenige Soembanezen wegrennen, waarschijn- 

 lijk met het doel om het volk te waarschuwen; althans kort daarop kwam in 

 drift aangeloopen een troep volk, allen gewapend met kabéla madita en lans. 



Ofschoon slechts een klein gevolg bij mij hebbende, gevoelde ik mij met 4 

 geweren, waaronder een dubbelloop, geladen met eene flinke lading hagel van 

 de grootste soort, en met twee revolver pistolen, sterk tegen over een hoop 

 ongelukkig gewapende Soembanezen. 



Ik riep daarom den tolk en de Soembanezen, die ik bij mij had, toe, dat 

 zij zich stil en bedaard moesten houden en dan alleen bevreesd mogten zijn, als 

 zij zagen , dat zulks ook met mij het geval was. Ik beloofde den tolk nog extra 

 het eerste revolver-schot, als hij zich van mij trachtte te verwijderen zonder 

 mijne toestemming. 



Inmiddels was die troep genaderd; ik telde 43 koppen; slechts één was te paard. 



Het was volk uit Kalala, waaronder Oemboe Kenditana, een man van ± 35 

 jaren, met diep in de kassen liggende kleine oogjes en een valsch uiterlijk; hij 



