— 111 — 



De Radja's van Melolo, Kambéra, Taai manoe, Kap o en do e , Tariembang, 

 Karita en nog eenige zijn alle door huwelijk geparenteerd aan de Radja's van 

 Taboendoeng. 



Oemboe Gaba, de hoofd-Radja hier, is reeds oud en sufferig; ook is hij arm; 

 trouwens geheel Taboendoeng komt mij voor arm te zijn, toe te schrijven aan 

 luiheid, vuilheid en onverschilligheild. 



Alleen de Radja van Okkatana noemt men rijk aan paarden en karbouwen. 



15 November. In de nabijheid van Okkatana is een ± 250 vt. hooge berg, 

 genaamd Kendjoeroekoe Serangi, aan den voet van welken berg het water met 

 snelle kracht uit onderscheidene openingen tot op eene breedte van 15 passen 

 stroomt en een waterval, echter van onbeduidende hoogte veroorzaakt, waaraan 

 de naam van Matawaai Larawa, Kendjoeroekoe Serangi wordt gegeven. 



Waai Serangi wil zeggen waterval. 



Op verschillende afstanden van elkaar aan de andere zijde van dien berg 

 zijn nog vier mata's, welke het water met kracht uitwerpen. 



Geheel Taboendoeng wordt besproeid door het water uit den Matawaai Larawa. 



Men leeft hier zoo nat mogelijk; overal ziet men water, dat zich op vele 

 plaatsen een weg over de grasvelden baant. 



Wat zou van dat prachtige land door nijvere en bekwame handen al niet 

 gemaakt kunnen worden! 



De rivier draagt den naam naar den berg Kendjoeroekoe Serangi. Zij loopt 

 door het land van Karita, wordt iets lager lokoe Karita genoemd, stroomt door 

 het land van Massoe, vereenigt zich bij Samboeroe Waai (Massoe) met de lokoe 

 Massoe, wordt daardoor eene belangrijk breede rivier en neemt weldra den naam 

 aan van lokoe Kambéra (Kambéra rivier). 



Alvorens men mij naar de Matawaai bragt, liet de Ratoe (priester) mij een 

 gulden offeren; er moest gebeden worden, als ik er heen wilde; — - mijn gulden 

 verdween in den sirih-zak van den Ratoe. 



In ieder huis, dat ik bezocht, zag ik eenige honden. De Radja's hebben 

 er minstens 6 a 8, welke dienen voor de wilde varkens jagt. Die honden logeren 

 niet onder, maar in de huizen. De arme dieren zijn stok mager, uitgehongerd 

 en veroorzaken daardoor niet weinig last. Als men zit te eten, is het niet 

 gemakkelijk ze van zich af te houden. De verschrikkelijke honger maakt hen , 

 het kan niet anders, tot uitmuntende Soembanésche jagthonden. 



, Ds Radja van Okkatona had de beleefdheid bij de ons aangeboden rijst 

 een varken te geven, de eerste maal, dat ons zoo iets overkwam. 



Het vleesch was, gekookt en aan stukken gesneden, reeds in een grooten mand 

 gesmeten om onder de aanwezigen te worden verdeeld, toen na een onbewaakt 

 oogenblik, plotseling een oorverdoovend rumoer ons deed ontdekken, «lal. in die 

 mand op en tusschen het gekookte varkensvleesril een allervenijnigst gevegl 

 plaats had tusschen twee honden. 



